دافع الملحدین
ج ۹، ص ۲۸۵
فهرستواره کتابهای فارسی
ج ۹، ص ۲۸۵
دافع الملحدین.
از ابراهیم فرزند فضل الله، روزگارش به دست نیامد، جز آنکه کهنترین نسخۀ دیدهشدۀ آن ۱۰۹۲ ق است که خود میگوید: به هند (سند) میرسد و مردم را مییابد که به دنبال دراویش و ملحدین و صوفیه به گمراهی میروند. پس این کتاب را بر پایۀ مطالبی از کتابهای بزرگان صوفیه و اهل سنت بیرون کشیده و در رد آن «زنادقه» نگاشته «دافع الملحدین» مینامد (دیباچه) نثر آمیخته به نظم، بخشبندینشده.
آغاز: سپاس بیقیاس، مر حضرت صمدیت را که فرستاد قرآن مجید را بر محمد (ص)... بعد، میگوید بنده... ابراهیم بن فضل الله.
مشترک ۱۰۹۶/۲(۱۹ نسخه)؛ دایرةالمعارف، عکسی ش (۲) ۲۱۸.
بشیر حسین، شیرانی ۲۸۲/۲؛ غلا، ۲۲ ش ۶۵؛ گنجبخش ۵۰۳/۲(۵ نسخه)؛ نوشاهی، موزه ۱۷۴ (۲ نسخه).