تحفة الاخیار

تحفة الاخیار. از ملا محمد طاهر فرزند محمد حسین شیرازی قمی. امام جمعه و شیخ الاسلام قم، اخباری (د ۱۰۹۸ ق/ ۱۶۸۷ م) در گزارش قصیدۀ «مونس الابرار» خود، در ستایش از حضرت علی (ع) و بدگویی از صوفیان، با سرآغاز: به خون خویش نوشتم بر سر و دیوار/ که چشم لطف ز ابنای روزگار مدار. دربرگیرندۀ: تشبیه دنیا، مذمت جاهل متبعد، علم چیست و عالم کیست، هفتاد و سه گروه اسلام، بدگویی بعضی از اولیاء الله. گزارش ۲۵ بیت آن در ۲۵ «مطلب» دیده شده است. مطلب ۱ - رها با نیت، ۲ - حلول و اتحاد، ۳ - بایزید و حلاج و دعوی الوهیت، ۴ - ابطال وحدت وجود، ۵ - بطلان مذهب مبتدعین، ۱۰ - معتزله، ۲۰ - علاء الدولۀ سمنانی و احوال مذموم او، ۲۵ - کفر و زندقۀ بایزید و حلاج. نیمۀ یکم این گزارش در رد صوفیان، در ۱۳۳۶ ق، در ۲۲۸ ص چاپ شده است [ذریعه]. مشترک ۱۰۵۲/۲(۲ نسخه)؛ نسخه‌ها ۹۰۷/۲؛ ذریعه ۴۱۷/۳ «تحفة...»، همان‌جا ۲۰۶/۱۰ «الرد علی الصوفیة»، همان‌جا ۲۸۱/۲۳ «مونس الابرار» او؛ اعلام ۱۲۲۴/۲؛ طبقات ۳۰۲/۱۱، ۵۸۸؛ مشار، مؤلفین ۵۸۷/۳. آستان قدس، نامگو ۱۱۱؛ آستان قدس ۲۳۵/۷؛ حقوق ۳۸ «شرح مفصل»؛ دانشگاه ۳۵۷۷/۱۴ ش ۴۶۴۲؛ قم، فیضیه ۱۱۸/۲؛ گلپایگانی، نامگو ۱۴۴/۱ کد ۲۹/۴۳، سال تحریر (۱۰۷۰ ق)؛ مرعشی - اشکوری ۲۵۰/۵ ش ۱۸۶۸، همان‌جا ۲۰۷. بشیر حسین، شیرانی ۴۴۰/۳.