مناجات
ج ۸، ص ۹۸۳
فهرستواره کتابهای فارسی
ج ۸، ص ۹۸۳
مناجات. ن. (یکی نیستند).
سپهسالار ۶۵۲/۵؛ قم، مسجد اعظم ۴۳۶، ۵۸۵؛ ملک ۴۰۵/۹ آغاز: الهی تویی آنکه از حال من.
ازبکستان، نامگوی ۶۳۶ ش ۴۲۹۲ نوشتۀ ۱۲۱۲ ق، ۳۳۶ ش ۲۱۹۸؛ توپکاپی ۳۵/۱ «مناجاتنامه» آغاز: ربنا آتنا من لدنک رحمه و هیّئ لنا من امرنا رشدا؛ شوروی، لنینگراد، گورکی، چاپی ۸۳؛ فرهنگستان، نامگو ۵۶۹ «مناجاتنامه»؛ مصر، خدیویه ۴۲۳/۲ «رسالة فی المناجات». آغاز: الهی زبان ما را فاذکروا الله ذکرا کثیرا گو گردان.