مصباح (مصابیح) النجاة فی النشأتین
ج ۸، ص ۸۹۲
فهرستواره کتابهای فارسی
ج ۸، ص ۸۹۲
مصباح (مصابیح) النجاة فی النشأتین.
از شیخ حسین همدانی، که اشکوری (۲۸۲/۱۹) احتمال داده نامش عبد الحسین باشد و یا شیخ عبد الحسین اصفهانی (د پس از ۱۲۵۴ ق/ ۱۸۳۸ م) (← طبقات ۷۱۰/۱۳) باشد. و یا شیخ عبد الحسین شیخ العراقین (د ۱۲۸۶ ق/ ۱۸۶۹ م) (خویی، نمازی) باشد (← طبقات ۷۱۳/۱۳).
در اسرار نماز استغفار میان دو سجده، پیشکش شده به محمد شاه قاجار، به سال ۱۲۵۲ ق، در ۵ «مقدمه» و چند «فصل» و «خاتمه» ای، در سپاهان، به روش فلسفی و عرفان شیعی، آمیخته با سرودههایی که بیشتر از خود اوست.
آغاز: الحمد لله الذی جعل الصلاة عمود الدّین... به التماس جمعی از برادران... و بعد یقول عبد مولاه حسین.
ذریعه ۱۲۲/۲۱ «مصباح النجاة»؛ نسخهها ۱۳۹۰/۲ «مصباح النجاة...».
اشکوری - مرعشی ۳۸۲/۱۹ «مصابیح النجاة...»؛ خوی، نمازی ۲۷۵ که نام نگارنده را عبد الحسین شیخ العراقین (د ۱۲۸۶ ق/ ۱۸۶۹ م) یاد کرده با سرآغاز:
حمد ایزد واجب آمد از نخست؛
دانشگاه، ۱۷۲۶/۱۰ «مصباح النجاة...».