مدخل فهرستواره کتاب‌های فارسی

محبت

ج ۸، ص ۸۳۱

فهرستواره کتاب‌های فارسی

ج ۸، ص ۸۳۱
محبت: (محبت‌نامه): رسالة فی معنی المحبه. از شاه داعی شیرازی (د ۲۲ ج ۱ / ۸۷۰ ق/ ۱۴۶۵ م). در دیباچه با ستایش بسیار از مخدوم و مخدوم‌زاده میرزا محب الله یاد می‌کند، که از وی خواست به رسم کتابخانۀ او رساله‌ای بپردازد. و وی این را ساخت. در «شمه» ای و ۳ «شمامه» و چند «رایحه» و «نفحه» ای به نثر آمیخته به نظم: شمه. محبت به لسان عامه میل نفس است، شمامۀ یکم به بیان ارباب شریعت، در هفت «رایحه»: ۱ - قُلْ إِنْ کُنْتُمْ تُحِبُّونَ اَللّٰهَ‌ فَاتَّبِعُونِی، ۷ - بر هر تقدیر که شأن و نزول مقرر دارد. شمامۀ دوم. محبّت به عبارت ارباب طریقت، در چهار رایحه: ۱ - در محبت روندگان این راه، ۴ - در رحمت حق. شمامۀ سیوم محبّت به اشارت ارباب حقیقت و درد، نیز چهار رایحه: ۱ - در محبّت این طایفه به مقتضای لا موجود إلاّ الله، ۴ - در سر رحمت و الله غفور رحیم. نفحه: چون محب محبوب را تاج خلافت نهاد. آغاز: حمدی که مر محبت جمیل اللسان و خلیل البیان از عین محبت... و بعد، در سحرگاهی که سلسله‌جنبان ینزل الله. مشترک ۱۸۷۵/۳؛ نفیسی ۳۱۱/۱؛ صفا ۳۳۳/۳-۳۴۲ که در این دو از این کار نام برده نشده است. گنج ۷۸۳/۲. دایرة‌المعارف ش (۴۱) ۹۷۷ و (۴۸) ۱۱۶۴ (مکرر ش پ) عکسی.

گزارش اشکال یا پیشنهاد