مدخل فهرستواره کتاب‌های فارسی

نامه‌های اسفراینی (1) از نور الدّین عبد الرحمن اسفراینی کسرقی

ج ۸، ص ۱۰۱۲

فهرستواره کتاب‌های فارسی

ج ۸، ص ۱۰۱۲
نامه‌های اسفراینی (۱) از نور الدّین عبد الرحمن اسفراینی کسرقی (د ۷۰۰ ق/ ۱۳۰۱ م) به مریدش علاء الدولۀ سمنانی بیابانکی، احمد (د ۷۳۶ ق/ ۱۳۳۶ م). و پاسخ آن از سمنانی به اسفراینی. نامه و پاسخ هر دو نثر آمیخته به نظم عرفانی. پیوند روحانی سمنانی با مرادش اسفراینی، به علّت جلوگیری ارغون از رفتن او به بغداد (← مجموعۀ الرسیل، هف‍) تنها از راه نامه‌نگاری بود که در آنها مسایل خود را مطرح کرده پاسخ می‌گرفته است. و در اینجا نامه مراد است به مرید و پاسخ مرید به مراد خود. آغاز نامه: مکتوب الی الولد الاعز علاء الدوله طال بقائه. ای فرزند در آن وقت که وقت، در هستی وقت خود نیست بود. و سلطان وقت از شراب زلال لا یزال در نیستی خود است (مست‌؟) خود را در بی‌خودی از خودی و بی‌خودی خود، بی‌خود دید. انجام: ای بر لب بحر تشنه در خاک شده/ و ای بر سر گنج از گدایی مرده. و صلی الله علی محمد و آل اجمعین. آغاز پاسخ: الجواب الی خدمت الشیخ ادام الله ظله و بقائه: حرام علیّ الکاس ما دمت غضبانا/ و ما لم تعد عنی رضاک کما کانا... ای هست تو نیست مرا هست کرد/ و ای نیست تو هست مرا نیست کرد. نجیب مایل هروی، چهل مجلس ۵۳؛ اعلام ۱۴۷۳/۲ سمنانی؛ همان‌جا ۱۳۱۲/۲ اسفراینی؛ نفیسی ۱۴۸/۱، همان‌جا ۷۳۳/۲؛ ذریعه ۱۳۱/۲۲ «مکاتیب عبد الرحمن الاسفراینی» الی علاء الدوله. دایرة‌المعارف ش (۳) ۹۶۵ عکسی از سدۀ ۸.

گزارش اشکال یا پیشنهاد