پدرش دانشمندی بوده است. در دیباچۀ نسخهها از نگارنده نام برده نشده، ازاینروی برخی آن را از امیر حسینی غوری هروی پنداشتهاند. (← پس از این).
آغاز: افتتاح کرده شد شرح اسامی خداوند جلجلاله به پارسی برای انتفاع مسلمانان.
نسخهها ۱۱۸۰/۲(۸ نسخه)؛ مجلۀ ادبیات، س ۱۵ ش ۴ ص ۸ گفتار استاد دانشپژوه؛ کشف الظنون ۵۷۷/۱؛ راهنمای کتاب ۵۲۲/۱۰.
آستان قدس ۲۵۹/۲ که از احمد بن منصور سمعانی دانسته، همانجا، نامگو ۸۸۵ از همان احمد بن منصور؛ اشکوری، احیا، عکسی ۲۹/۱ نام نگارنده را ابو المظفر محمد سمعانی سدۀ ۶ ق آورده؛ خوانساری ۱۰۷/۱ ابو المظفر شیخ محمد سمعانی، آغاز برابر؛ مرعشی ۱۸/۲۸ ش (۳) ۱۱۰۰۴۲ نام نگارنده ابو القاسم احمد فرزند ابو المظفر سمعانی آمده است؛ فیلم ۱۰۷/۱ شهاب الدّین ابو القاسم عبد الله مظفر سمعانی؛ مینوی، تهران ۷۰؛ نشریه ۱۰۲/۳؛ مجلۀ وحید س ۴ ش ۵ ص ۴۰۵.
توپکاپی ۳۳/۱ ابو القاسم احمد شهاب الدّین منصور آغاز: هو. عزیزی به راهی میگذشت سؤالش کردند؛ توبینکن ش ۱۹۰۷ qu نوشته ۷۳۵؛ موزۀ بریتانیا ۱۲۰۸۳.
*روح الارواح. امیر حسینی، فخر السادات رکن الدّین حسین فرزند عالم هروی
(← نزهت الارواح). همانکه از شهاب الدّین ابو القاسم (← پیش از این) دانسته شده.
اعلام ۲۲۹/۱ امیر حسینی؛ صفا ۱۲۸۲/۳ که از امیر حسینی دانسته؛ طبقات ۵۵/۸ که ضمن کارهایش از این نیز نام برده.
*روح اعظم:
رساله در بیان...، از خواجه محمّد چشتی احمدآبادی گجراتی (← آداب الطالبین). دربارۀ روح و نفس، و اینکه جسم تاریک است و تابع کون و فساد، پرورش جسم از خون است، اولین آفریده نفس ناطقه است که روح اعظم میخوانند، آنچه طالب غذاست روح طبیعی است و ساکن قلب، روح حیوانی خادم نفس ناطقه است، من عرف نفسه...، نفس جسم لطیف است...
آغاز: الحمد لله الخالق الودود و الصلاة علی مخلوقه المحمود... اما بعد، فیقول الفقیر محمد بن... هذه رسالة فی بیان الروح الاعظم... جسم انسانی چیست؟
مشترک ۱۵۳۱/۳(۲ نسخه)؛ نسخهها ۱۳۶۰/۲ «مجالس حسنیه» و نام ۴۱ کار او، از آن میان «بیان روح»؛ مشار، مؤلفین ۳۶۶/۵.
ایوانف ش ۱۲۶۵/۱۲ «روح» در مجموعه ۴۴ کار او.
*روح الله:
هوشواره این مدخل را با سنجیدن عنوان و مؤلف اثر با مدخلهای صفحهای که مآخذ اثر نشانی دادهاند برگزیده است. این پیوند هنوز به دست انسان بازبینی نشده است.
کتاب...، از زین العابدین فضل الله، از نوادگان زندویۀ اکبر (؟)، زنده ۸۲۰ ق، در ۴ «باب» و ۴۸ «فصل».
آغاز: الحمد لله الذی اظهر اسمائه بظهوره و نور عیون باشراف نوره.
تبریز، ملی، یونسی ۱۰۶۸/۳.
*روح انسانی و حیوانی.
هوشواره این مدخل را با سنجیدن عنوان و مؤلف اثر با مدخلهای صفحهای که مآخذ اثر نشانی دادهاند برگزیده است. این پیوند هنوز به دست انسان بازبینی نشده است.
از عزیز نسفی (← انسان کامل).
آغاز:... در بیان عروج نفس و بیان آنکه روح انسانی دیگر است و روح حیوانی دیگر. بدانکه