داود فرزند شیخ محمد اکبر کربلایی، به نام شاه سلطان حسین (۱۱۰۵-۱۱۳۵ ق/ ۱۶۹۴ - ۱۷۲۳ م).
صفا ۵، ۱۴۶۸/۳ کربلایی؛ اعلام ۱۹۰۷/۳ کفعمی؛ طبقات ۱۶/۱۰ همان؛ مشار، مؤلفین ۸۴/۱ همان.
آستان قدس، خامنهای ۲۶۵.
*ترجمۀ بلد الامین. متن همان.
(← بالا).
ترجمه از میر محمد باقر فرزند امیر محمد اسماعیل خاتونآبادی اصفهانی (د ۱۱۲۷ ق/ ۱۷۱۵ م).برای همان شاه سلطان حسین صفوی.
ذریعه ۸۴/۳ که او را زوارهای گفتهاند. اعلام ۲۷۲/۱؛ طبقات ۸۷/۱۲.
*ترجمۀ بلد الامین. متن همان
(← بالا) ترجمه از محمد حسین فرزند شاه محمد.نیز به دستور همان شاه صفوی. که در رجب ۱۱۲۰ / غایة الآمال به انجام رسانده است.
آغاز: بلد امینی که عافیت و جمعیت خاطر را از تزلزل اختلال در پناه دارد.
ذریعه ۸۴/۳؛ کتابداری ۱۵۳/۱۸.
*ترجمۀ بوارق الاسماع
←بوارق الاسماع، ترجمه.
*ترجمۀ بوتهی بهگوت گیتا:
بهگوت گیتا.
فیضی، ابو الفیض (← لیلا وتی ۲۷۲۹/۴).
نسخهها ۱۵۶۹/۲؛ اعلام ۱۸۰۷/۲ فیضی؛ طبقات ۴۴۵/۱۱.
آسیاتیک سوسایتی ۱۷۷؛ عباسی ۲۵/۱.
*ترجمۀ تائیۀ ابن فارض
←شرح قصیدۀ ابن فارض.
*ترجمۀ التحصین فی صفات العارفین.
از احمد فرزند محمد فرزند فهد حلی (۷۵۷-۸۴۱ ق / ۱۳۵۶-۱۴۳۷ م). در ۳ «قطب»: عزلت و خمول و آداب آن. ترجمه از دانشمندی شیعی ناشناخته، که در آن از سعدی و عرفی (د ۹۹۹ یا ۱۰۰۲ ق/ ۱۵۹۱-۱۵۹۴ م) نام میبرد.
نسخهها ۱۰۸۳/۲؛ دایرةالمعارف ۴۳۱/۴ ابن فهد؛ اعلام ۱۸۰۰/۲؛ طبقات ۱۹/۹؛ مشار، مؤلفین ۳۳۵/۱.
دانشگاه ۲۰۱/۸.
*ترجمۀ التعرف فی مذهب التصوف
← شرح التعرف.
*ترجمۀ تفاحیه
←سیبنامه، بخش فلسفه.
*ترجمۀ تورات: ترجمۀ دوازده کلمه از تورات.
هوشواره این اثر را در متن این مدخل یافته است، با سنجیدن عنوان و مؤلف آن. این پیوند هنوز به دست انسان بازبینی نشده است.
از محمد کاظم فرزند محمد شفیع هزارجریبی (← تحفۀ بقیة الله).
آغاز: حمد له. صلات. قال سید الاوصیاء ص اخذت من التوراة اثنی عشر آیه.
اعلام ۱۸۹۰/۳.
یزد، شیروانی ۷۹۵/۲.
*ترجمۀ تورات. ناشناسی
که در دیباچه میگوید «صاحبقران» (که نامش برای سرخینویسی نانویس مانده) از وی خواسته به دارالخلافۀ اصفهان بیاید. همراه با علمای یهود و نصارا، با نسخههای معتبر از کتابهایشان، تا به فارسی ترجمه شوند. و چون تورات کهنترین بود آن را پیشی دادند. و از اختلافی که در ترجمهها پیش آمده بود سخن گفته، که با این ترجمۀ لفظ به لفظ همراه متن برطرف شده است. ترجمهای است همراه با متن که به نسخ و زیرنویس نستعلیق.