تسبیحی، کتابخانهها ۹۹/۱.
*تحفة الذهب.
هوشواره این مدخل را با سنجیدن عنوان و مؤلف اثر با مدخلهای صفحهای که مآخذ اثر نشانی دادهاند برگزیده است. این پیوند هنوز به دست انسان بازبینی نشده است.
از نعیمی که در گلپایگان میزیسته، به نام شاهزاده اسماعیل میرزا. در عرفان.
آغاز: اللهم صل علی محمد ناصب لواء الحمد و صاحب المقام المحمود.
نسخهها ۱۰۷۴/۲(۱ نسخه).
آستان قدس ۴۰/۴.
*تحفة الرسول و فرید المکتوبات.
از میر احمد الکیشی.
نشریه ۴۴۹/۵.
عارف حکمت، مدینه ۸ ف.
*تحفة الرضا.
هوشواره این مدخل را با سنجیدن عنوان و مؤلف اثر با مدخلهای صفحهای که مآخذ اثر نشانی دادهاند برگزیده است. این پیوند هنوز به دست انسان بازبینی نشده است.
محمد حسین فرزند مرتضی قلی پیشنماز. دربرگیرندۀ زندگینامه و آداب زیارت حضرت رضا. در ۱۵۷۸/۲ گذشت.
بیفزایید:
آستان قدس، نامگو ۱۱۳ (۳ نسخه)
*تحفۀ رضویه. از حاج میرزا حسن فرزند هدایت اللّه
فرزند محمد مهدی، شهیدی عسکری حسینی، به نام محمد شاه قاجار.
(۱۲۵۰-۱۲۶۴ ق/ ۱۸۳۴-۱۸۴۸ م)، در آداب زیارت حضرت رضا (ع)، در ۴ «باب» و ۱ «خاتمه»: باب ۱ - تشریف آوردن حضرت به مشهد و معجزات، ۲ - فضیلت زیارت آن بزرگوار، ۳ - پس از مرگ حضرت و معجزات، ۴ - آداب و مقدمات زیارت آن حضرت. خاتمه. بقای اجساد مقدسان در گور خود.
در ۲ صفحۀ پایانی وضعیت حرم و برخی موقوفات آمده که ارزشمند است.
آغاز: الحمد للّه الذی جعلنا من المجاورین لروضة الرضویة... اما بعد، چون جمعی از شیعیان خلّص.
مجلس ۳۴۵/۳۵-۳۴۶.
*تحفۀ رضویه. میرزا قاضی فرزند کاشف الدّین محمد اردکانی یزدی،
هوشواره این مدخل را با سنجیدن عنوان و مؤلف اثر با مدخلهای صفحهای که مآخذ اثر نشانی دادهاند برگزیده است. این پیوند هنوز به دست انسان بازبینی نشده است.
+۱
که در مشهد میزیسته. گزارش «صحیفۀ کامله» است که نخست به عربی به نام شاهعباس دوم (۱۰۷۷-۱۰۵۲ ق/ ۱۶۶۶-۱۶۴۲ م) نگاشته است، که جزو دوم آن را در ۱۰۵۶ ق به انجام رسانده است.
آغاز: نحمدک یا من وشحت مفتح الصحیفة الکاملة...
سپس گزیدهای از آن را به فارسی درآورده است.
آغاز: الحمد للّه الذی جعل الدعاء.... و بعد، معتکف زاویۀ دعا گویی.
ذریعه ۴۳۵/۳؛ اعلام ۱۸۴۰/۳؛ فهرستواره ۳۱۸۹/۴؛ راهنما، یزدی...
آستان قدس، نامگو ۱۱۳؛ قم، مسجد اعظم ۶۶؛ ملک ۱۰۸/۲ ش ۲۸۱۲، همانجا ۱۱۷/۱ ش ۵۷۴۶، ۵۸۳۴ هر دو به عربی.
*تحفۀ روحانی.
هوشواره این مدخل را با سنجیدن عنوان و مؤلف اثر با مدخلهای صفحهای که مآخذ اثر نشانی دادهاند برگزیده است. این پیوند هنوز به دست انسان بازبینی نشده است.
جلال الدّین محمد فرزند اسعد دوانی (د ۹۰۷ ق/ ۱۰۵۲ م)، به نام سلطان غیاث الدّین شاه (هند)، به خواهش فرزند روحانی و شاگردش سید جمال الدّین، در ۱ «مقدمه» و چند «فصل» و ۱ «خاتمه»، در علم حروف و خواص و اسرار آن.
آغاز: جواهر حمد و ثنا نثار بارگاه کبریایی حضرت علام الغیوب... و بعد، چون صیت فضیلتپروری.