اصطلاحات صوفیان
ج ۷، ص ۹۰
فهرستواره کتابهای فارسی
ج ۷، ص ۹۰
*اصطلاحات صوفیان. میر سیّد علی همدانی (۷۱۳-۷۸۶ ق/ ۱۳۱۳-۱۳۸۴ م).
(← عقلیه). نسخهها با یکدیگر جدایی دارند. یکی از تحریرها بایستی دیباچۀ «حل الفصوص» او باشد.
آغاز ۱: حمد بیحد و غایت آن فاطر حکیم را که آثار انوار صبح وجود در قعر چاه ظلمت.
در دیباچۀ یکی از تحریرها میگوید: منظور از نگارش دفع اشکال مردم است در دریافت درست مرادات صوفیان از آن واژههاست. و واژهها را به سه گروه زیر ردهبندی کرده است:
مطلب اول در کلماتی که اکثر آن مخصوص به محبوب است، و بعضی از آن متعلق بر محب...
مطلب دوم اسامی که میان عاشق و معشوق مشترک است... سوم کلماتی که مخصوص به عاشق و احوال اوست، و اگرچه بعضی در نوعی به معشوق تعلق گیرد.
مشترک ۱۲۷۲/۳(۴ نسخه)؛ نسخهها ۱۰۳۸/۲(۲ نسخه)؛ ذریعه ۷۲/۷ «حل الفصوص» از همو، همانجا ۳۸۲/۱۳ «شرح فصوص الحکم» از همو؛ نفیسی ۱۹۵/۱ «اصطلاحات صوفیه»؛ شعرای کشمیر ۹۱۲/۲ «رسالة الاصطلاحات».
ادبیات، حکمت ۶۱/۲؛ دانشگاه ۴۸۸/۳، همانجا ۷۵۲/۸ «شرح فصوص» آغاز برابر ۱.
اته ۱۰۲۱/۱ ش ۱۸۵۰ «حل الفصوص» و «رسالة الاصطلاحات»؛ برلین، پرچ ۲۷۵ «رسالة الاصطلاحات» آغاز برابر ۱؛ بشیر حسین ۲۰۱/۲ «اصطلاحات»؛ بلوشه ۱۱۶/۱ «اصطلاحات صوفیه» همدانی؟؛ ریو ۸۳۶/۲ «حل الفصوص»؛ نوشاهی، موزه ۲۰۰ بیدیباچه.