لطیفۀ شریفه
ج ۷، ص ۸۰۲
فهرستواره کتابهای فارسی
ج ۷، ص ۸۰۲
*لطیفۀ شریفه.
ناشناسی پیش از ۱۱۶۱ ق که تاریخ نسخۀ اوچ است. نام کتاب نیز در آنجا آمده است. نثر مسجّع و مقفی است، به پیروی از نوشتههای پیر هرات، آمیخته به نظم.
آغاز: ای رب ارباب، ارباب کرمگشایی از تاب گنه رهایی، گناه من مبین عفو خود ببین، اثم ما مبین. ای پادشاه لمیزلی، پادشاه در ازلی، کرم بهانه میخواهد. ای صانع ضایع مگردان...
مشترک ۱۸۴۰/۳.
اوچ، سیّد شمس الدّین گیلانی ۱۵۷.