گنج العارفین
ج ۷، ص ۷۹۰
فهرستواره کتابهای فارسی
ج ۷، ص ۷۹۰
*گنج العارفین.
از همان کرمانی (← بالا). پند و اندرزهای صوفیانه است در قالب مثنوی نسخۀ گنجبخش ۹۴۲۷ که دیدم در ۱۴۵ بیت بود که در پایان آن آمده:
مرا ز غیب این پیغام کردند که «گنج العارفین» ش نام کردند چون این گنج از برای عارفان است کسی کین گنج دارد از عارفان است تو هم برو از گنج مرد آگاه - به عشق پیر معنی «نعمت الله»
و این جز «کنز العارفین» (هف) اوست.
آغاز:
دلا پرهیز از زهد ریایی اگر تو طالب راه خدایی.
نسخهها ۱۳۳۹/۲(۲ نسخه)؛ مشترک ۱۸۳۰/۳(۱ نسخه)، همانجا ۴۹۱/۷(۱ نسخۀ دیگر)، همانجا ۱۸۶۶/۹ سرآغاز.
سنا ۷۴/۱ ش ۱۴۹/۴؛ نشریه ۴۵۴/۶؛ تهران، نوربخش، خانقاه ۲۳/۱.
عباسی ۱۵۳/۱؛ قاهره، دار الکتب ۷۴/۲ «کنز العارفین» با همین سرآغاز؛ گنج ش ۹۴۲۷؛ مرآة العلوم ۲۳۴/۳.