مدخل فهرستواره کتاب‌های فارسی

کنز السعاده

ج ۷، ص ۷۷۴

فهرستواره کتاب‌های فارسی

ج ۷، ص ۷۷۴
*کنز السعاده: گنج السعاده. از خواجه معین الدّین نقشبندی فرزند سراج الدّین خواجه خاوند محمود فرزند خواجه میر سید شریف فرزند خواجه ضیاء الدّین فرزند خواجه میر محمد فرزند حسین فرزند علاء الدّین نبیرۀ خواجه علاء الدّین عطار، که ایشان خلیفۀ اول خواجه بهاء الدّین نقشبند بوده‌اند (دیباچه). نگارنده همان معینی کشمیری (← شرح القرآن، مشترک ۵۹/۱) است. به نام اورنگ زیب (۱۰۶۸-۱۱۱۸ ق/ ۱۶۵۸-۱۷۰۶ م)، در ۱۰۷۳ /کتاب کنوز السعاده/ ۱۶۶۲ م، بر پایۀ «کیمیای سعادت» غزالی، در ۴ «رکن» و ۱ «مقدمه» و «خاتمه» و «ختم الخاتمة» (دیباچه): رکن ۱ - اعتقادات و خلافت (با دید اهل سنت)، ۲ - در فقر و ما لا بد منه، ۳ - فضیلت و خصایص و معجزات پیامبر و خلفای چهارگانه، ۴ - تصوف و اخلاق صوفیان (: علم و عمل، قرائت قرآن، فقر، زهد، توکل، توبه، جوع، محبت، صفا، سخا، بخل، عزلت، سماع و وجد). پیران و سخنانی از ایشان. خاتمه. در عدل و احسان پادشاهان. خاتمه الخاتمة. رحمت پروردگار (← گنج السعاده، ص ۷۸۹). آغاز: حمد و ثنای بی‌قیاس و ستایش بی‌شمار مر ذاتی را... اما بعد حمد و ثنای خدا. مشترک ۱۸۱۶/۳(۲ نسخه)، همان‌جا ۹۲۶/۱۱ نمایه‌ای از کارهایش؛ فهرستواره ۲۴۴۳/۳ نمایه؛ علمای هند ۲۲۹ نام چند کارش از آن میان همین؛ خزینه ۶۴۳/۱ چند کارش از آن میان همین؛ حدیقه، لاهوری ۱۲۴ کار او از آن میان همین. ازبکستان، تاشکند ۳۴۹/۳؛ ایوانف ۱۲۷۵ «گنج سعادت»؛ عباسی ۱۶۲/۱؛ فرهنگستان، نامگو ۴۵۹/۱ «کنز السعادة»؛ فرهنگستان، نامگو، فارسی ۳۵۳؛ گنج ۷۶۸/۲.

گزارش اشکال یا پیشنهاد