اسوة الکسوة
ج ۷، ص ۷۷–۷۸
فهرستواره کتابهای فارسی
ج ۷، ص ۷۷–۷۸
*اسوة الکسوة.
شاه داعی شیرازی، نظام الدّین محمود فرزند حسن حسینی متخلص به داعی (۸۱۵-۸۶۹ ق/ ۲-۱۴۱۳-۴-۱۴۶۵ م) (← تاویل آیتی، مشترک ۱۵/۱). در آداب خرقهپوشی، در
۱ «مقدمه» و ۳ «فصل» و ۱ «خاتمه»: مقدمه در آنچه بندۀ مکلف میپوشد (ستر عورت، پوشاک روا و ناروا): فصل ۱ - آداب لباس پوشیدن، ۲ - آداب خرقه و تاج و کمر و میان، ۳ - دربارۀ عمامه و تاج دوازده ترک خودش. خاتمه دربارۀ درویشان که باید «مرنج و مرنجان» باشند. نام کتاب و نگارنده در دیباچه آمده و این جز « تاجنامه» و «الشد و العهد» اوست.
آغاز: الحمد لله الذی وفق (فرسودگی) بسنة نبیه النبیه الختم.
مشترک ۱۲۶۶/۳؛ صفا ۳۳۳/۳ تا ۳۴۲؛ اعلام ۱۰۴۴/۲ شاه داعی؛ نفیسی ۳۱۱/۱ زندگینامه و فهرست کارهایش از آن میان همین؛ ایضاح المکنون ۸۳/۱ «اسوة الکسوة» که نسبت نگارنده را نادرست نیشابوری آورده.
دایرةالمعارف، ش (۲۴) ۹۷۷ و (۷۱) ۱۱۶۴ (مکرر نسخۀ پیش) عکسی.
گنج ۴۰۳/۱ تا ۴۲۳ «رسائل شاه داعی»؛ همانجا ۴۱۸ «اسوة الکسوة» در «کلیات» او نوشته ۸۵۲-۸۹۵ ق.