کشف المراتب

*کشف المراتب. از شاه داعی شیرازی، نظام الدّین محمود (د ۸۷۰ ق/ ۱۴۶۵ م). (← تأویل، آیتی مشترک ۱۵/۱). در دیباچه می‌گوید: پیش از این چند کلمه‌ای در نبوت و ولایت نوشته بودم که ضایع شد، فرزند ارجمند (که نامش را نمی‌برد) الحاح عوض آن را خواست، به خواهش او این را نگاشتم. در نبوت و ولایت و لمعان خاص نور الهی، در دو جلوه‌گاه و مرتبت: مرتبت و رتبت نبوت و مرتبت ولایت و شرح هریک. به نثر آمیخته به نظم. آغاز: الحمد لله ذی الفضل و العنایة بفیض نور الالهام و الهدایه... داعی مسکین می‌گوید من اودع. مشترک ۱۷۹۸/۳(۲ نسخه)؛ طرائق الحقائق ۵۱/۳؛ اعلام ۱۰۴۴/۲؛ ایضاح المکنون ۳۶۷/۲ که نادرست نسبت او را نیشابوری گفته؛ نفیسی ۳۱۱/۱ نام کارهایش از آن میان همین؛ صفا ۳۳۳/۳-۳۴۳ نام کارهایش از آن میان همین؛ پیش‌گفتار چ «نسایم گلشن» از همو، از محمّد نذیر رانجها ۳۲؛ ریحانه ۲۰۹/۲ ضمن برشمردن ۳۲ کار او. نسخه‌ها ۱۳۲۰/۲ «کشف المراتب» ناشناخته؛ ذریعه ۶۰/۱۸ «کشف المراتب» ناشناخته. مجلس ۳۹۳/۲ «کشف المراتب» ناشناخته؛ دایرة‌المعارف ش (۴۳) ۹۷۷ و (۵۰) ۱۱۶۴ (مکرر ش پ) عکسی. گنج ۷۶۰/۲.