کشف المحققین و اسرار الموحدین
ج ۷، ص ۷۵۳–۷۵۴
فهرستواره کتابهای فارسی
ج ۷، ص ۷۵۳–۷۵۴
*کشف المحققین و اسرار الموحدین.
کشف المحققین فی سلوک العارفین. از شاه رمز الدّین مشهدی دیوبندی قادری، برای مرید خود حکیم حاجی محمد سلیمان چشتی قادری دهلوی، که به نوشتۀ نوشاهی، در ۱۳۵۴ (۶-۱۹۳۵ م) زنده بوده است. اته ۱۹۱۴ گفتاری به نام «کشف المحققین» و همین سرآغاز را نشان
داده است، که نام نگارنده را ندارد و مورخ ۲۱ محمّد شاهی ۱۱۳۱ ق (۱۷۳۹ م) است. نسخۀ ما دربرگیرندۀ یک مثنوی کوتاه و سپس یک قصیده و آنگاه سه مثنوی نخستین مثنوی آن آغاز میشود با:
گر به کشف المحققین نگری مرض جهل را شفا ببری.
آغاز: حمد الهی که انسان کامل جلوهنمای جمال اوست، و صلات به محمدی که انا احمد...
اما بعد، این رسالهای مسمّی به کشف المحققین و اسرار الموحدین.
مشترک ۱۷۹۸/۳ از ۱۹۴۹.
اته ۱۹۱۴؛ نوشاهی، موزه ۲۵۴.