فتوح الغیب
ج ۷، ص ۶۸۹–۶۹۰
فهرستواره کتابهای فارسی
ج ۷، ص ۶۸۹–۶۹۰
*فتوح الغیب، ترجمه: مفتاح الفتوح: شرح فتوح الغیب. متن از شیخ عبد القادر جیلانی
(← اسرار العاشقین). گردآوری فرزندش عیسی به
عربی. (مشار، عربی ۶۵۸ سه چاپ آن را نشان داده ولی نادرست آن را منظوم گفته، کشف الظنون ۱۲۴۰/۲ بینامی از شرح و ترجمههایش؛ معجم المطبوعات ۷۲۷/۱ که نشانی ۵ چاپ آن را داده).
ترجمه و گزارشی حامل متن از شیخ عبد الحق محدث دهلوی (د ۱۰۵۲ ق/ ۱۶۴۲ م)، که نام خود را در دیباچه نبرده است، در ۱۰۲۳ ق/مفتاح الفتوح/ ۱۶۱۴ م به انجام رسانده است: این شرح که مفتاح فتوح الغیب است - در مفتاح فتوح «نام و تاریخ افتاده. هرچند در چاپ نولکشور، ۱۹۰۷ م به نام «فتوح الغیب» آمده است.
در گزارش فارسی پس از شرح دیباچۀ متن، ۸۰ «مقاله» (قول) است، و در پایان «خاتمه» ای.
مقالت ۱ - امتثال اوامر و اجتناب از نواهی و رضا به قضا و قدر، ۵ - تشبیه حال دنیا، ۱۰ - مخالفت با نفس، ۲۰ - رشک و ریب، ۳۰ - جزع و فزع، ۴۰ - ادخال خود در زمرۀ روحانیان، ۵۰ - قرب و بعد از پرودگار، ۶۰ - خروج از معهود به مشروع، آغاز سلوک، ۷۰ - عجب و تشبیه آن، ۸۰ - ترغیبات متفرقه. خاتمه. دو باعث بر تألیف (← مشترک).
آغاز: هذا کتاب مفتاح الفتوح... حمد له.
همۀ ستایشها ثابت است مر خدای را عز و جل که پروردگار عالمیان است.
مشترک ۱۷۲۹/۳(۳۳ نسخه)؛ نسخهها ۱۴۰۵/۲ «مفتاح الفتوح، شرح «(۴ نسخه)»؛ مشار ۳۲۴۱/۳ «شرح فتوح الغیب» نشانی ۲ چاپ؛ ذریعه ۳۳۸/۲۱؛ علمای هند ۱۰۹ «شرح فتوح الغیب»؛ نفیسی ۱۳۲/۱، ۳۶۹ «شرح فتوح الغیب»؛ مشار، مؤلفین ۷۶۸/۳ که متن را نادرست منظوم گفته؛ پاکستان و هند، ۱۵۳/۴ «شرح فتوح الغیب»؛ کشف الظنون ۱۲۴۰/۲ «فتوح الغیب».
آستان قدس، خامنهای ۲۲۹؛ قم، مسجد اعظم ۷۸.
آصفیه ۲۰۲/۳ بینام نگارنده؛ افغانستان، برکویل ۱۰۸؛ ازبکستان، تاشکند ۱۶۶/۴ ایوانف، ۱۱۷۰، ۱۱۷۱؛ بنارس، دانشگاه ۶۷؛ بنگال، ایشاتیک ۶۰.(۲ نسخه، ش ۱۸۵، ۱۸۶)؛ پایاننامۀ دکتر خالده ۱۹۴؛ عباسی ۱۸۵/۱؛ فرهنگستان، نامگو ۳۹۱/۱، ۵۵۹؛ فرهنگستان، نامگو، فارسی ۴۲۳ «مفتاح فتوح العیب»؛ گنج ۷۴۱/۲-۷۴۲(۹ نسخه)؛ موزۀ بریتانیا، چاپی ۱۵؛ نوشاهی، موزه ۲۴۴.