فتح السبیل
ج ۷، ص ۶۸۶–۶۸۷
فهرستواره کتابهای فارسی
ج ۷، ص ۶۸۶–۶۸۷
*فتح السبیل.
از محمد علی حزین لاهیجانی (۱۱۰۳-۱۱۸۰ ق/ ۱۵۹۵-۱۷۶۶ م) فرزند ابو طالب. در پاسخ پرسشی است دربارۀ طرق معرفت و انشعاب فرقهها، در سلوک و بیان حقیقت مسلک. در ۱ «مقدمه» و ۳ «فاتحه» و ۱ «توصیه»، در لاهور، ۱۱۵۳ ق نگاشته است.
فاتحۀ ۱ - اختلاف علما و حقیقت علم کلام و حکمت، ۲ - سبب پیدایش علم کلام، اشعری، معتزله، فاتحۀ سوم آن در بیان طریق باطن و سلوک است، در ۲ «منهج»: منهج ۱ - منهج حکما، ۲ - منهج صوفیان. آنگاه «توصیه و تمهید» است در اثبات امامت، در چند «نمایش» و «تنبیه» که بخش کلامی آن (امامت) دوسوم کتاب را در بر گرفته است.
آغاز: نحمدک یا مفتح الابواب افتح لنا ابواب رحمتک و افض علینا انوار فضلک انک ذو الفضل العظیم.
ذریعه ۱۰۷/۱۶؛ اعلام ۶۲۶/۱ حزین گیلانی، طبقات ۵۱۵/۱۲ با نمایۀ بالابلندی از کارهایش؛ سالک، کتابشناسی حزین ۷۷ نشانی ۵ نسخه.
شیراز، شاهچراغ ۱۰۰/۲ ش ۲۰۴۳؛ اشکوری ۱۰۳/۲ ش ۴۹۴، همانجا ۳۰۹/۲۷ ش ۱۱۰۸۹۰.