عقبات
ج ۷، ص ۶۶۴
فهرستواره کتابهای فارسی
ج ۷، ص ۶۶۴
*عقبات: عبقات. از میر سید علی همدانی
(د ۷۸۶ ق/ ۱۳۸۴ م) (← عقلیه). به خواهش پادشاه کشمیر، که از او نام نمیبرد. (شاید سلطان قطب الدّین ۷۷۵-۷۹۶ ق/ ۱۳۷۳-۱۳۹۴ م) که از وی نصیحتی خواسته بود. نخست او را انتقاد میکند. سپس به دادگستری و انصاف و بهبود حال مردم خود پند و اندرز صوفیانه میدهد. به نثر آمیخته به نظم و سربندهای «ای عزیز». پس از پندها میگوید: اصل جمیع صفات ذمیمه چهار است و آنها را در ۴ «عقبه» گزارش میکند. ۱ - بخل، ۲ - کبر، ۳ - ظلم، ۴ - ریا. دستکم دوبار چاپ شده است.
آغاز: تا نقاشان کارگاه قضا از خمخانۀ تقدیر، نقوش اقبال و ادبار بر لوح استعداد و قاصدان.
مشترک ۱۷۰۱/۳ «عقبات» (۳ نسخه)؛ نسخهها ۱۲۷۸/۲ عبقات (۲ نسخه)؛ مشار ۳۴۹۱/۳ «عبقات» (۲ چاپ: تهران، ۱۳۲۶ خ؛ شیراز ۱۳۲۷ خ)؛ نشریه ادبیات آذرآبادکان ۱۳۲۹ خ/ ۳۴۵ «رسالۀ عبقات یا رسالۀ قدسیه»؛ شعرای کشمیر ۹۰۷/۲ که «رسالهء چهل مقام و عقبات» را نادرست بهگونۀ یک کار آورده و در پا برگی «چهل اسرار» چاپ هند را که چهل غزل اوست نادرست با آنها یکی دانسته؛ نفیسی ۱۹۵/۱ نام چند کارش از آن میان «رساله عقبات»؛ صفا ۱۲۹۶/۳ نمایهای از ۱۴ کارش از آن میان «عقبات».
آستان قدس ۴۴۶/۶ «عقبات»؛ دایرةالمعارف ش ۲۱۰/۷ عکسی، همانجا ش ۲۲۵۷/۷ عکسی؛ شیراز، شاهچراغ ۳۳۵/۲ «عقبات»؛ ملک ۳۰۰/۷ ش ۴۲۵۰/۲۴ «رسالۀ عقبات».
تاشکند، فارسی (ابو ریحان) (۱) ۸۴/۲(۴ نسخه، نوشتۀ ۱۱۲۷ ق، ۱۰۷۹ ق، ۱۲۰۹ ق، ۱۲۴۵ ق)؛ ریو ۸۳۵/۲ «رسالۀ مکتوبات»؛ گنج ۹۴۶/۲ «عقبات»؛ نوشاهی، موزه ۲۲۹۹ «عقبات».