صفاء المرآة
ج ۷، ص ۶۲۷
فهرستواره کتابهای فارسی
ج ۷، ص ۶۲۷
*صفاء المرآة. از غلام قادر شاه قادری بتالوی فاضلی
(پتالۀ هند ۱۱۰۷-۱۱۷۶ ق/ ۸-۱۵۹۹-۱۷۶۲ م) فرزند و خلیفۀ شیخ ابو الفرج محمد فاضل الدّین (نگارندۀ رموز قادریه، هف). و از هموست: «نهال الکمال» (هف)، «تحقیق الحقیق» (هف).
به نثر آمیخته به نظم، در گزارش «مرآة العارفین» در شرح سخنان عبد القادر جیلانی، برای دوست خود شیخ محمد سلیم: شد نام مبارکش «صفا المرآة» از حضرت غوثیه به الهام پدید.
آغاز: هو الاول و الآخر و الظاهر و الباطن، و هو بکل شیء علیم. و الصلاة و السلام علی حبیبه.
مشترک ۱۶۷۶/۳(۲ نسخه)؛ تذکرۀ قادریه ۱۹۶ و نام دو کارش از آن میان همین.
ازبکستان، تاشکند ۳۵۷/۳ «صفا المرات قلوب العارفین...»؛ نوشاهی، کتابشناسی ۵۲/۳.