شیبیه
ج ۷، ص ۶۲۰–۶۲۱
فهرستواره کتابهای فارسی
ج ۷، ص ۶۲۰–۶۲۱
*شیبیه.
خواجگی کاسانی، جمال الدّین احمد (د ۹۴۹ ق/ ۱۵۳۴ م). (← آداب السالکین).
دربارۀ پیری. در دیباچه میگوید: در عالم کون و فساد سه درجه است: خردی، جوانی و پیری. در درجۀ یکم کمال ضعف و نقصان، تحصیل لذات
و کسب کمالات جسمی و روحی در آن از قبیل محالات است....
آغاز: الحمد لله الذی خلق... من ضعف ثم جعل من بعد ضعف... آدمی زاد را بعد از طی ادوار و اطوار خلق به طفلی.
مشترک ۱۶۷۳/۳(۱ نسخه)؛ نفیسی ۴۰۰/۱ نام ۳۲ کار او، که این نام در میان آنها نیست.
ازبکستان، تاشکند ۳۱۴/۳، همانجا ۵۲۶/۶؛ تاشکند، فارسی، (بیرونی) (۱) ۸۳/۲ «رسالۀ شیبیه» (۴ نسخه، نوشتۀ ۱۱۳۴ ق، ۱۲۱۱ ق، ۱۲۲۰ ق، ۱۲۷۲ ق،)؛ نوشاهی، موزه ۲۲۵؛ فرهنگستان، الفبائی ۲۶۶، (۵۱۵) مجموعه ۲۴۷۶.
شیم فرخی - بخش فلسفۀ عملی.