شرح منظومۀ کریمداد
ج ۷، ص ۶۱۱
فهرستواره کتابهای فارسی
ج ۷، ص ۶۱۱
*شرح منظومۀ کریمداد.
متن از عبد الکریم کریمداد فرزند آخوند درویزه (← ایمان و کفر، اعتقادات). گزارش از ناشناس، که نام خود را در دیباچه نیاورده، و شاید «حاجی» بوده، که چند بار این واژه در دیباچه به کار برده شده:
«حاجی» چه غم دارد مرشد چو شمس و قمر دارد.
و میگوید: منظومۀ کریمداد به زبان افغانی بود، از من خواسته شد به فارسی شرح کنم، تا آسان شود مر قاریان را. نخستین بیت: الف. یوکور اله میمه - دودی داور معنی هیمه. گزارش با هیجده حرف آغاز میشود. مسایلی است عرفانی و بسیار نزدیک به «واصلة الحق» (هف).
آغاز: حمد له. بینهایت مهدی هادیان، و مفضل (مضل؟) ضلالیان اوست، کما قال الله تعالی... و بعد، بدانکه در بیان دو کلمه مشغول شوم: یکی نفی است و دیگری اثبات.
مشترک ۱۶۶۵/۳(۲ نسخه).
گنج ۱۸۲۹/۳.