مدخل فهرستواره کتاب‌های فارسی

شرح منظومۀ کریم‌داد

ج ۷، ص ۶۱۱

فهرستواره کتاب‌های فارسی

ج ۷، ص ۶۱۱
*شرح منظومۀ کریم‌داد. متن از عبد الکریم کریم‌داد فرزند آخوند درویزه (← ایمان و کفر، اعتقادات). گزارش از ناشناس، که نام خود را در دیباچه نیاورده، و شاید «حاجی» بوده، که چند بار این واژه در دیباچه به کار برده شده: «حاجی» چه غم دارد مرشد چو شمس و قمر دارد. و می‌گوید: منظومۀ کریم‌داد به زبان افغانی بود، از من خواسته شد به فارسی شرح کنم، تا آسان شود مر قاریان را. نخستین بیت: الف. یوکور اله میمه - دودی داور معنی هیمه. گزارش با هیجده حرف آغاز می‌شود. مسایلی است عرفانی و بسیار نزدیک به «واصلة الحق» (هف‍). آغاز: حمد له. بی‌نهایت مهدی هادیان، و مفضل (مضل‌؟) ضلالیان اوست، کما قال الله تعالی... و بعد، بدانکه در بیان دو کلمه مشغول شوم: یکی نفی است و دیگری اثبات. مشترک ۱۶۶۵/۳(۲ نسخه). گنج ۱۸۲۹/۳.

گزارش اشکال یا پیشنهاد