شرح مثنوی معنوی
ج ۷، ص ۵۹۹
فهرستواره کتابهای فارسی
ج ۷، ص ۵۹۹
*شرح مثنوی معنوی. متن همان
(← بالا).
گزارش از شکر الله، از روزگار اورنگ زیب (۱۰۶۸-۱۱۱۸ ق/ ۱۶۵۸-۱۷۰۶ م)، به خواهش عاقل خان رازی (د ۱۱۰۸ ق/ ۱۶۹۶ م) که در دیباچه از وی ستایش کرده و از کمکهای او در گزارش «مثنوی» یاد کرده است. او بایستی سید شکر الله خان خاکسار داماد عاقل خان پیشگفته باشد. «مآثر الامراء» دربارۀ عاقل خان مینویسد: در حل تدقیقات «مثنوی» خود را یگانه میدانست.
و پدرم «ذریعه ۶۷۴/۹» ضمن برشمردن کارهای عاقل خان اثر مثنوی او در تتبع «مثنوی معنوی» یاد کرده است. این مثنوی عاقل خان در منابع دیگر به نام «مرقع» (مشترک ۱۳۱۹/۳) آمده است.
گزارش بیتهای دشوار آن است.
آغاز: الحمد لله العلیم عن احاطة... این قلیل البضاعت و عدیم الاستطاعت را قدرت بر فهم معانی کتاب حقیقت مآب.
مشترک ۱۶۴۵/۳(۱ نسخه).
استانبول، منظوم ۱۵۴، ۱۵۵؛ استانبول، دانشگاه ۱۴۳ «شرح بعضی ابیات مثنوی»؛ ایوانف، کرزن ۲۱۱؛ عبد الله ۲۰۴/۲.