اسئلۀ مجد الدّین عالی شاه عریضی ابرقوهی
ج ۷، ص ۵۹
فهرستواره کتابهای فارسی
ج ۷، ص ۵۹
*اسئلۀ مجد الدّین عالی شاه عریضی ابرقوهی.
از رشید الدّین فضل الله همدانی (۶۴۸-۷۱۸ ق/ ۱۲۵۰-۱۳۱۸ م) پرسشهای است عرفانی و کشورداری که عالی شاه فرزند حسن حسینی عریضی ابرقوهی، در ج ۷۱۱/۱ ق در شهر سلطانیه از وی کرده است. در دیباچۀ پرسشها از خواجه [همدانی] ستایش شده و به مناسبت آنکه ساکنان یزد و ابرقوه، که در طی ستمها ترک وطن کرده بودند، و در این روزگار که آرامش و عدالت پدید آمده به وطن مألوف برگشته، از وی سپاسگزاری کرده است. آنگاه پرسشها: ذات باری را قطع نظر عن الصفات، ذاتی تام و کامل دانیم یا نه؟ اذ خلق العالم أ هو فی العالم، ام العالم فیه، و اگر قسم دیگری باشد به چه طریق؟. مراد از سیر الی الله، سیر فی الله و سیر بالله نزد اهل سلوک چیست؟ پس از نام پرسنده و طرح پرسشها با سربندهای: جواب سؤال اول، جواب سؤال دوم... به پرسشها را پاسخ گفته است.
این گفتار در چاپ فاکس میله ص ۲۱-۲۸ جای داده شده، به شمارۀ ۲ در «هفتاد مقاله» و به شمارۀ ۱۵ در کتاب «اسئله و اجوبه» شناسانده شده است.
آغاز: شکر وافر متظافر بر جهانی بیغایت و نهایت قیومی مطلق.
منابع دیگر: منزوی، هفتاد مقاله ۸۴۶/۲؛ سلطان قرائی، کتاب اجوبه و اسئله، مجلۀ مهر س ۱۳۳۱/۸ خ. ۲۲۲؛ اعلام ۱۷۹۱/۲.
دایرةالمعارف ش (۲) ۷۲۱ عکسی.
گنجبخش ش ۱۳۷۸۹.