شرح گلشن راز
ج ۷، ص ۵۸۸
فهرستواره کتابهای فارسی
ج ۷، ص ۵۸۸
*شرح گلشن راز. متن همان
(← بالا). نام نگارنده در دیباچه نیامده،و میگوید «درویشی از اهل شهود التماس کرده». ویژگی آن این است که پیش از آغاز به گزارش ۲۶ «حقیقت» را آورده، و با کار مظفر الدّین علی شیرازی رومی (هف) این جدایی را دارد، که آنجا به نام سلطان بایزید است و در ۲۸ «حقیقت». و به نوشتۀ نفیسی از سبک انشای پیداست که از سدۀ ۹ ق است. برای نشانی از نسخۀ ۷۲۷۰ گنجبخش، از نخستین «حقیقت»: فهم مسایل تصوف به عقل میسر نیست... دوم از مسلمات اهل کمال است که ادراک ذات جهت غیب است.
آغاز: سپاس یکی را که غنچۀ حقیقت مقدسهاش در «گلشن راز» به احسن وجوه شکفته، و وجه وجوب.
نسخهها ۱۲۵۱/۲(۲ نسخه)؛ مشترک ۱۶۳۰/۳(۴ نسخه)؛ نفیسی ۱۶۹/۱، همانجا ۷۴۲/۲ شبستری و شرحهایی از «گلشن راز» از آن میان از مظفر الدّین شیرازی؛ صفا ۷۶۳/۳؛ ذریعه ۲۷۰/۱۳ نیز «شرح» مظفر الدّین شیرازی.
مجلس ۲۱۱۱؛ نشریه ۹۴/۴.
سرفراز ۲۲۹؛ گنج ۱۷۴۵/۳؛ نوشاهی، انجمن ۱۶۲.