مدخل فهرستواره کتاب‌های فارسی

قصیدۀ خمریۀ غوثیه

ج ۷، ص ۵۷۵

فهرستواره کتاب‌های فارسی

ج ۷، ص ۵۷۵
*قصیدۀ خمریۀ غوثیه. منظوم. متن همان (← بالا). ترجمۀ منظوم از ناشناس از سدۀ ۱۰ ق. که هر بیت را با دو بیت ترجمه و گزارش کرده. دربارۀ سرایندۀ متن می‌گوید: هستم از جیلان کنم احیای دین زان که محیی الدّین لقب دارم یقین. آغاز ۱: سقانی الحب کاسات الوصال... داد ساقی از می حب خدا کاسهای وصل پی‌درپی مرا پس بگفتم کای شراب جانفزا بی‌محابانه بسوی من بیا. آغاز ۲: سقانی... عشق نوشانید ما را برملا کاسهای می وصل دلربا (سپس برابر نمونۀ یکم). مشترک ۱۶۱۶/۳(۸ نسخه)؛ ذریعه ۱۰۱۶/۹ «دیوان محیی گیلانی»؛ اعلام ۱۳۵۸/۲؛ مشار، مؤلفین ۹۰۱/۳. گنج ۱۷۱۱/۳، ش ۲۶۹، ۲۸۰۶، ۴۲۰۵، ۵۹۹۰، ۸۷۴۵، ۸۴۹۱.

گزارش اشکال یا پیشنهاد