ارشاد المریدین
ج ۷، ص ۵۴–۵۵
فهرستواره کتابهای فارسی
ج ۷، ص ۵۴–۵۵
*ارشاد المریدین. از کمال الدّین حسین خوارزمی،
بنیادگذار گروه حسینیۀ همدانیه متخلص به حسینی (د حلب ۹۵۸ ق/ ۱۵۵۱ م) نه کمال الدّین حسین خوارزمی (د ۸۳۹-۸۴۰ ق / ۳۷-۱۴۳۶).
(گفتار نجیب مایل هروی، دانش، ۱۳۶۴ خ، ص ۸۰). به خواهش گروهی از طالبان، به نام «ارشاد المریدین»، در ۴ «فصل» و ۱ «خاتمه» (دیباچه).
تخلص او «حسینی» دوبار در دیباجه آمده است. و در پایان فصل یکم زنجیرۀ طریقت خود را از بالا به پایین چنین میآورد: پیامبر (ص)، حضرت علی.... میر سید علی همدانی، شیخ اسحاق جیلانی، میر عبد اللّه برزشآبادی، رشید الدّین اسفرانی، شاه علی بیدوازی، شیخی و مرشدی حاجی محمد و از ایشان به «مؤلف نسخه» اعنی المفتقر حسین الخوارزمی». در خاتمه تاریخ انجام ۵ ذیحجۀ ۹۲۵ ق، در قبة الاسلام خوارزم، در موضع بیگ اداغی آمده است.
به نثر آمیخته به نظم، فصل ۱ - در موعظه به طالبان و عاشقان و سالکان، ۲ - در بیان احتیاج به شیخ کامل و مکمل، ۳ - اطوار سبعه و معرفت مقتدا، ۴ - آداب و شرایط سلوک، هشت ادب:
ادب ۱ - حبس حواس، ۲ - وضو، ۳ - تقلیل طعام، ۴ - خاموشی، ۵ - دوام ذکر، ۶ - نفی خواطر از ماسوا، ۷ - ربط قلب با شیخ، ۸ -
ترک اعتراض و دوام رضا. خاتمه در نصیحت طالبان.
آغاز: الحمد لله الذی رفع اعلام الشریعة بمیامن بیان الائمه و زین سرابیل اهل الحق.
مشترک ۱۲۴۷/۳(۳ نسخه) با لغزشها؛ نسخهها ۱۰۲۳/۲(۵ نسخه)؛ ذریعه ۲۵۱/۹ «دیوان حسین خوارزمی»؛ حبیب السیر ۱۴۴/۳؛ کشف الظنون ۱۵۸۷/۲؛ طرائق الحقائق ۲۹/۲، ۳۰.
مجلس ۸۶۴/۱۰؛ آغاز: برابر نمونه؛ ملک ۳۷/۵ ش ۴۸۷.
آلمان دویشلند ۱۳ آغاز برابر نمونه، ۱۸؛ ازبکستان، تاشکند ۲۹۳/۳، قاهره، دار الکتب ۲۳۰/۱؛ کتابخانهها، تسبیحی ۱۱۵/۱؛ گنج ۵۵۱/۲-۵۵۲ با لغزش.