شرح اسماء الحسنی
ج ۷، ص ۵۲۸–۵۲۹
فهرستواره کتابهای فارسی
ج ۷، ص ۵۲۸–۵۲۹
*شرح اسماء الحسنی. ن. (یکی نیستند).
مشترک ۱۵۸۴/۳ «شرح اسماء الحسنی» «نود و نه نام». آغاز: حمد بیحد و ثنای بیعد مر ذات موسوم به اسامی را که واقع شده است در وصف، همانجا «شرح اسماء الحسنی» (۶ نسخه).
سپهسالار ۱۴۵/۵ «شرح اسماء الحسنی»؛ شیراز، شاهچراغ ۲۳۸/۱ «مجموعه» اسماء الحسنی و وردها؛ گوهرشاد، مشهد ۱۴۴۶/۳ «خواص اسماء الحسنی»؛ مجلس ۱۷۹/۳۶ ش (۴) ۱۲۶۲۰. آغاز: «بسمله العقور هرکه ذکر این اسم بسیار کند وسواس اگر داشته باشد تمام شود»؛ ملک ۱۳۳/۹ «اسماء الحسنی». آغاز:
قاعده. بدان ایدک الله که طریقۀ دعوت اسماء الحسنی؛ یزد، شیروانی ۱۵۹۶/۵ «رساله خواص
اسماء باریتعالی». آغاز: بدانکه اکثر اکابر در کتب خویش ابتدا به بسم الله نموده،
ازبکستان، تاشکند ۴۰۱/۴ «اسم اعظم»؛ ترکیه، کتابخانهها ۲۴۶ نوشتۀ کمال الدّین حسین جامی، ۹۷۲ ق. آغاز: الحمد لله الذی اخترع ماهیات الاشیاء، بفیض وجوده و کساهم ظل الوجود بجوده؛ شوروی، سالتیک، شدرین ۱۹/۱ «اسماء الحسنی مع ترجمه»؛ فرهنگستان، نامگو ۲۵۸/۱ «رساله در خواص اسماء حسنی»، ۱۷۸ «خواص اسماء الحسنی» (۳ نسخه)؛ قاهره، دار الکتب ۱۷/۱ «اسماء الحسنی» (۲ نسخه)، ۱۳۶ «خواص اسماء الحسنی». آغاز: باب هفتم در بیان خاصیت نود و نه نام باریتعالی، ۱۳۷ «خواص اسماء الله الحسنی»؛ گنج ۲۳۵۴/۴ «اسماء الحسنی» (۲ نسخه)؛ هندوستان مین ۱۸۹ «اسماء حسنی»؛ نوشاهی، موزه ۸۶۲.