شرح اسماء الهی
ج ۷، ص ۵۲۶
فهرستواره کتابهای فارسی
ج ۷، ص ۵۲۶
*شرح اسماء الهی: نود و نه نام. ن. (یکی نیستند).
مشترک ۱۵۸۱/۳ که از ابو العباس بونی و محمد پارسا (د ۸۲۲ ق/ ۱۸۲۰ م) بهره برده، آغاز: الحمد لله الذی نور قلوب اولیائه باسماء الحسنی و الصفات.
اشکوری ۷۲/۱ «خواص اسماء الله تعالی» با داستانی در دیباچه از سهروردی و فخر الدّین ابو المکارم. هر نام را در این گفتار دو شرح کرده:
صغیر و کبیر، روی هم ۴۰ نام، همانجا ۹۲/۱۶ «خواص اسماء الله تعالی» با نسخۀ پیشین جدایی اندکی دارد؛ قم، آستانه ۲۱۱ «شرح اسماء الاعظم»؛ ملک ۴۳۷/۶ «اسم اعظم و طلسمات»، ۴۳۸ «اسماء الله» (باب پنجم)، همانجا ۳۹۸/۸ «اسماء الله و خواص آنها» نود و نه اسم، همانجا ۳۶۳/۹ «اسماء الله» با سربندهای «فصل»: فصل بدانکه از این کتاب نامهای خدایی تعالی بیرون میآید، فصل در شرح عمل...؛ یزد، شیروانی ۱۵۹۷/۵ «رساله در خواص اسماء باریتعالی».
ازبکستان، تاشکند ۸۹/۸ «مجموع اسماء الله»؛ شوروی، سالتیک، شدرین ۱۳/۲-۱۴ «شرح اسماء الله»؛ فرهنگستان، نامگو ۲۴۳/۱ «رساله اسماء الله»، ۴۳۰؛ قاهره، دار الکتب ۲۳۹/۱ «رسالة فی خواص اسماء...» آغاز:
حمد له. عاقبت. صلات. اما بعد، بدانکه؛ موزۀ بریتانیا، چاپی ۳۷۴ «اسماء الله» در مجموعه ۲۰ گفتار.