ارشاد الطالبین
ج ۷، ص ۵۱
فهرستواره کتابهای فارسی
ج ۷، ص ۵۱
*ارشاد الطالبین. از آخوند در ویزه ننگرهاری
(۱۰۴۸ ق/ ۱۶۳۸ م) فرزند گدا فرزند سعدی. (برای آگاهی بیشتر از زندگی او و نام ۸ کارش - پاکستان مین ۵۶۷/۲ تا ۶۹۲؛ صوفیان سرحد ۲۲۶ تا ۲۶۴) و بر آن هشت بیفزایید: ۱ - لا بد للمسلمین، ۲ - مسایل زنان.
- سیر و سلوک است، آمیخته با داستانهای آموزنده از پیامبران و پیران و بزرگان. متابع خود را نیز یاد میکند. در ۴ «باب» هریک چهار «فصل» و ۱ «خاتمه»: باب یکم چهارفصل: ۱ - توحید، ۲ - ایمان، ۳ - وضو، ۴ - نماز.
دوم، نیز چهارفصل: ۱ - توبه ۲ - علامات پیر کامل و ملایم آن، ۳ - چهار علم، ۴ - ذکر. سوم در سیر و سلوک، سیر من اللّه، سیر الی اللّه، سیر فی اللّه، سیر مع اللّه. چهارم، چهارفصل: ۱ - اخلاق حمیده، ۲ - اخلاق ذمیمه، ۳ - صبر، ۴ - شکر.
خاتمه چند فصل. یکم علامات قیامت.
آغاز: حمد بیحد و ثنای بیعد سزای ذاتی را که به تغلب وحدت... اما بعد، اضعف عباد قدم بوس.
مشترک ۱۲۳۸/۳(۱۷ نسخه)؛ علمای هند ۵۹؛ خزینه ۴۷۱/۱؛ پاکستان مین ۵۶۷/۲ تا ۵۸۰؛ صوفیان سرحد ۲۲۵؛ مشار ۲۲۷/۱ که نشانی ۵ چاپ آن را داده، ولی لغزشی در نام نگارنده، که عبد الکریم بن مخدوم مشهور به آخوند در ویزه آورده است، عبد الکریم پسر نگارنده است؛ مشار، مؤلفین ۹۲۷/۳ که سه کار چاپی او را (ارشاد الطالبین، تذکرة الابرار، مسایل زنان) نادرست به نام فرزندش عبد الکریم آورده است، هرچند این فرزند در آثار پدر دست برده و یا کامل ساخته است؛ پاکستان و هند ۱۵۴/۴ زندگینامه و نام ۷ کار او، از آن میان همین.
ازبکستان، تاشکند ۳۳۲/۳؛ تاشکند، فارسی (ابو ریحان (۱) ۵/۲(۴ نسخه)؛ گنج، تسبیحی ۱۵/۳-۱۶؛ گنج، منزوی ۵۴۹/۲-۵۵۰ (۵ نسخه: ش ۲۵۲۴ و ۷۰۵ و ۳۲۷۹ و ۸۱۹۱ و ۴۴۵۱)؛ موزۀ بریتانیا، چاپی ۲۱؛ نوشاهی موزه ۱۹۶.