سواد الوجه
ج ۷، ص ۴۹۸–۴۹۹
فهرستواره کتابهای فارسی
ج ۷، ص ۴۹۸–۴۹۹
*سواد الوجه:
شرح حدیث...، از خواجگی کاسانی (د ۹۴۹ ق/ ۱۵۳۴ م) (← آداب السالکین). با شرح حدیث «الفقر سواد الوجه فی الدارین» آغاز میکند، و از تعلق و وابسته شدن انسان، و فقری که پیامدش بینیازی باشد سخن میگوید. به نثر آمیخته به نظم. از اینگونه:
بالاتر از سیاهی رنگ دگر نباشد ما ترک سر بگفتیم، تا دردسر نباشد، او به ما محتاج نه عاشقان را به از این معراج نه.
و از اینگونه است «شرح حدیث الفقر».
آغاز: الحمد لله الذی نور قلوب العارفین بانوار جماله... اما بعد، قال الله تعالی اَلَّذِینَ آمَنُوا یُخْرِجُهُمْ مِنَ اَلظُّلُمٰاتِ.
مشترک ۱۵۶۶/۳(۴ نسخه)؛ همانجا ۱۲۱۱/۳؛ نفیسی ۴۰۰/۱ نام ۳۲ کارش از آن میان «رساله در شرح الفقر سواد الوجه فی الدارین».
دایرةالمعارف، ش ۲۴۷/۱۰ عکس؛ نشریه ۷۶/۸ نسخۀ لنینگراد، همانجا ۸۱/۹ نسخۀ رودکی دوشنبه؛ یزد، شیروانی ۱۷۷۷/۵ «رسالۀ سواد الوجه فی...» که در نسبت او لغزش چاپی (کاشانی) دارد.
ازبکستان، تاشکند ۳۰۴/۳(۲ نسخه)، همانجا ۵۲۰/۶ «رسالۀ سواد الوجه فی الدارین»؛
استانبول، دانشگاه ۲۹۴ ناشناخته؛ تاشکند، فارسی، (بیرونی) (۱) ۷۷/۲(۱۲ نسخه، کهنترین آنها: ۱-۹۹۷ ق، ۲-۱۱۲۲ ق، ۳-۱۱۳۴ ق..)؛ ترکیه: مغنیسا ۲۱۱؛ فرهنگستان، نامگو ۲۶۶/۱، ۳۱۶، «رسالۀ سواد الوجه»؛ گنج ۷۱۵/۲(۲ نسخه).