سلوة الصابرین و حلوة الشاکرین
ج ۷، ص ۴۹۰
فهرستواره کتابهای فارسی
ج ۷، ص ۴۹۰
*سلوة الصابرین و حلوة الشاکرین.
از ناشناسی که در دیباچه از خود به «این ضعیف» یاد کرده، که در حلقۀ جامع الفضائل احمد پسر سید شمس الدّین محمّد پسر تاج الاسلام شیرازی (الایجی،؟) بوده است.
اخلاق عرفانی است بر پایۀ حدیث و قرآن.
آغاز: الحمد لله الذی اذهب عنا الحزن ان ربنا الغفور، شکر بیحد و ثنای بیعد خدای را جلجلاله .
بلوشه ۲۱/۲.