اذکار
ج ۷، ص ۴۶
فهرستواره کتابهای فارسی
ج ۷، ص ۴۶
*اذکار. گفتاری است عرفانی در نسخه منسوب به جامی است.
آغاز: خوش آنکه دلت ز ذکر پرنور شود. در پرتو آن نفس تو مقهور شود... بدانکه سر ذکر و ترقی در مراتب، آن است که.
نسخهها ۱۰۲۱/۲(۱ نسخه)؛ اعلام ۴۱۳/۱ جامی.
سپهسالار ۹۳/۳، همانجا ۸۸/۴.