روحیه (1)
ج ۷، ص ۴۴۷
فهرستواره کتابهای فارسی
ج ۷، ص ۴۴۷
*روحیه (۱): بیان حقیقت آدم و روح: نفخ روح: نغمۀ روحیه. از شاه نعمت الله ولی کرمانی
(د ۸۳۴ ق/ ۱۴۳۱ م). وی دست کم ۳ گفتار دربارۀ روح دارد که این یکی از آنهاست. نثر آمیخته به نظم، جز «روحیه» ی او که در جلد ۳ چاپ دکتر نوربخش (ص ۱۳۷-۱۳۸) آمده.
دربارۀ آفرینش آدم و دمیدن از روح خود به وی، نسبت انسان و ملائکه به حق...: ابن راوندی بر آن است که روح جزوی است لا یتجزا، و گفتهاند بخاری است لطیف، غزالی میگوید لطیفهای است ربانی... نفس انسان حادث است به حدوث بدن... و پایان مییابد:
عقل گوید حکایت به گمان چون یقین نیست، این حدیث، بمان.
آغاز: قال الله تعالی فی حق آدم فاذا سویته و نفخت فیه من روحی... بیت:
آدمی را دمی از آن دم دانند روح او را ز روح اعظم دانند.
مشترک ۱۵۳۲/۳ به چهار نام بالا (۳ نسخه)؛ همانجا ۲۰۷۲/۲(۱ نسخه)؛ نسخهها ۱۱۸۱/۲ «روحیه: نغمۀ روحیه»؛ اعلام ۳۵۳۴/۳؛ طبقات ۱۴۷/۹؛ مشار، مؤلفین ۶۳۰/۶-۶۳۳؛ صفا ۷۵/۳۴(۴ نسخه)؛ نفیسی ۱۸۹/۱ «رسالۀ نفخ روح» از هو.
سنا ۷۴/۱، ۲۰۷؛ ملک، ش ۴۲۶۲/۴۸ و ۴۱۸۴/۳۶.
ریو ۸۳۲/۲ «رسالۀ تسویۀ آدم و نفخ روح»، قاهره، دار الکتب ۲۱۵/۱ «روحیه» با همین سرآغاز ، ۲۷۴؛ گنج ۷۰۳/۲، ۹۵۵؛ مرآة العلوم ۲۲۶/۳، ۲۳۰.