رشف الالحاظ فی کشف الالفاظ
ج ۷، ص ۴۳۵–۴۳۶
فهرستواره کتابهای فارسی
ج ۷، ص ۴۳۵–۴۳۶
*رشف الالحاظ فی کشف الالفاظ:
شرح الالفاظ الحاظ فی شرح الالفاظ. از شرف الدّین حسین فرزند احمد تبریزی خالدی، سدۀ ۸ ق (← شرح قصیدۀ خمریه. حسین تبریزی غنی).
نام کتاب به گونههایی دیگر نیز آمده، و نیز نام نگارنده. در انجامۀ نسخۀ ۴۴۸۴ گنجبخش فخر الدّین عراقی گفته شده است. از سهروردی و
شبستری نیز گفته شده است.
فرهنگ اصطلاحهای صوفیانه است بهویژه «دیوان حافظ». در ۱ دیباچه و ۳ «فصل»: در دیباچه نقش الفاظ را در بیان معانی و مفاهیم آورده. فصل ۱ - در اسامی عشق و عاشق و آنچه متعلق به وی است، ۲ - در اسامی که میان عاشق و معشوق مشترک است (عشرت، عشق)، ۳ - در اسامی چند که مخصوص به عاشق است، اگرچه بعضی به معشوق تعلّق یافته.
آغاز: حمد و ستایش مر خدای را که در معانی را، در تحت صور... اما بعد، شیخ کامل محقق کشاف مشکلات حسین بن... میگوید، که بباید دانست.
مشترک ۱۵۲۱/۳ دو نام بالا (۵ نسخه)؛ نسخهها ۱۱۷۶/۲ «رشف الالحاظ فی کشف الالفاظ: شرح الالفاظ: الحاظ فی کشف الالفاظ»؛ ذریعه ۱۲۱/۲ «اصطلاحات الصوفیه» ناشناخته که همین بخشبندی را دارد؛ نسخهها ۱۰۳۷/۲ «اصطلاحات صوفیان» از فخر الدّین عراقی.
الهیات، مشهد ۵۷۵/۲ «رشف الالحاظ فی کشف الالفاظ»؛ آستان قدس ۱۵۵/۴ «رشف الالحاظ و کشف الالفاظ»؛ همانجا نامگو ۲۸۳؛ دانشگاه ۸۳۸/۹ «اصطلاحات صوفیان» بینام نگارنده، همانجا ۴۱۰/۳ مانند ش پیشین؛ همانجا ۲۸۴۳/۱۲ «شرح الالفاظ فی...»؛ دو کتابخانۀ مشهد ۸۲۶ «رشف الالحاظ»؛ دایرةالمعارف ش (۴) ۱۸۶۴ صادق کیا، همانجا ش ۱۲۹/۳ عکسی؛ سپهسالار ۱۴۲/۳ نسخه از سهروردی دانسته شده است که نویسنده از شبستری دانسته؛ فیلم ۴۱۱/۱ «الحاظ...»؛ مجلس ۱۴۶۵/۱۰ «شرح الالفاظ فی...»؛ ملک ۲۸۰/۹ «رشف...»
ازبکستان. تاشکند ۳۹۷/۳ «رشف...»؛ تاشکند، فارسی، (بیرونی) (۱) ۶۱/۲؛ ترکیه، بروسه ۳۴۰ «رشف...»؛ ترکیه، ایاصوفیه، ش ۲۶۲۰/۳ «الحاظ فی کشف...»؛ گنج، ش ۴۴۸۴ از عراقی، ش ۸۵۵۶، ۱۵۴۵ نام نگارنده در دیباچه آمده.