رسالۀ عزیزان
ج ۷، ص ۴۲۹
فهرستواره کتابهای فارسی
ج ۷، ص ۴۲۹
*رسالۀ عزیزان: مناقب خواجه علی عزیزان.
از محمد فرزند نظام الدّین خوارزمی الارزنگی (دیباچه). که میگوید در سفرها به شهر بلخ رسیدم، و این سخنان را آنجا یافتم... با خود گفتم... اینها را شرحی و بسطی (دهم) اگرچه عزیزان امی بودند، اما کلام ایشان الوهی است.
پس گستاخی نموده و این سخنان را شرحی...
دادم. برخی از سخنان که در «رسالۀ خواجه ابراهیم» نبود و در میان خانوادۀ خواجه عبدالخالقیان بود (که منظورش غجدوانی است) بر آن افزودم، و بر دو «باب» ساختم: ۱ - سخنان خواجه ابراهیم از پدر خود خواجه علی عزیزان (ص ۱-۷۲)، ۲ - سخنانی که در آن رساله نبود و در میان اصحاب خواجه عبدالخالقیان است.
(ص ۷۲-۱۲۰).
نگارنده از سدۀ ۱۰ ق است، چه در آن بارها از پیر قیام الدّین تبریزی (ترشتی شهید تبریز، نفیسی (۶۱۶/۱) نقل میکند. و یک جا میگوید:
این ضعیف در شهر هری در صحبت پیر قیام الدّین دو سال بودم. ایشان لباس فاخر میپوشیدند (ص ۲۱۹).
در آن از کتابهایی نقل میکند، از آن میان ۱ - روح الکلام ابو حفص حداد، ۲ - مصداق خواجه علی عزیزان یا پسرش خواجه ابراهیم عزیزان، ۳ - ما لا بد از علاء الدوله سمنانی. به نثر آمیخته به نظم. نسخۀ گنجبخش که پایۀ بررسی من بود آغازش در دیباچه افتاده بود.
مشترک ۱۵۱۵/۳(۲ نسخه).
ذریعه ۳۲۶/۶۶ «مناقب خواجه علی عزیزان»، نفیسی ۲۲۰/۱ علی خوارزمی، فهرستواره ۲۳۰۱/۳ «مناقب خواجه علی عزیزان» که همین کتاب است.
گنج ش ۸۷۳۹.