رسالۀ عرفانی
ج ۷، ص ۴۲۱
فهرستواره کتابهای فارسی
ج ۷، ص ۴۲۱
*رسالۀ عرفانی. ناشناسی از مریدان خواجه علاء الدّین محمد فرزند محمد بخارائی
معروف به علاء الدّین عطار (د ۸۰۲ ق/ ۱۴۰۱ م)، که در ص ۷-۸ از وی به «قطب الاولیاء فی هذا الوقت... دام برکاته» یاد میکند. و در پایان از بیماری مرگ مراد خود (چهارشنبه ۲۰ رجب همان سال) یاد میکند.
گفتاری است دربارۀ مراد و مریدی، سلوک.
و آغاز میشود به: وصول بر دو قسم است:
شهودی و وجودی. و ملفوظات آن مراد را میماند.
آغاز: بک نعتصم یا کریم طالت حیوانه و تمت برکاته. حضرت خواجه میفرمودند، هرکه از ما میترسد ما او را ارشاد میتوانیم کرد، و آنکه نمیترسد از ما، او را نمیتوانیم ارشاد کردن.
مشترک ۱۵۰۱/۳.
گنج ۶۸۰/۲.