مدخل فهرستواره کتاب‌های فارسی

رسالۀ عرفانی

ج ۷، ص ۴۱۷–۴۱۸

فهرستواره کتاب‌های فارسی

ج ۷، ص ۴۱۷–۴۱۸
*رسالۀ عرفانی. از میر سیّد علی همدانی (د ۷۸۶ ق/ ۱۳۸۴ م) (← عقلیه) یکی نیستند:
۱ - در ستایش اولیاء الله، که در طلب، نفس اماره را در بوتۀ ریاضت بگداختند. و به این مطلب پایان می‌یابد: که فکر از طاعت فاضل‌تر است، چه فکرت عمل روح است و طاعت عمل جسد. آغاز: الحمد لله و سلام علی عباده الذین اصطفی. اما بعد، چون خلاصۀ اهل عالم بعد از انبیا و اولیاء الله، که ریاض دل‌های ایشان مظهر انوار الهی است (← داودیه). مشترک ۱۴۹۳/۳ «رسالۀ عرفانی: درویش‌نامه». گنج ۸۸۰/۲. ۲ - رسالۀ عرفانی: نسخه‌ها ۱۱۶۱/۲(۳ نسخه)؛ مشترک ۱۴۹۴/۳(۲ نسخه). سپهسالار ۱۵/۵؛ نشریه ۶۹۳/۶، ۴۴۹؛ سرفراز، انجمن ش ۲ ق ف ۴۳، نوشاهی، انجمن «رسائل علی همدانی» (۲۲ بند)؛ فرهنگستان، نامگو ۲۳۹/۱. ۳ - آغاز: حمد و ثنای نامتناهی مر پروردگاری را که استحکام قواعد اسلام را نجات. ترکیه، مغنیسا ۳۹۴. ۴ - در مجموعه رساله‌های اوست، از سدۀ ۹ ق. در پایان آن آمده: ای عزیز ارکان سلوک چهار چیز است، در ۴ «باب»: ۱ - طهارت، ۲ - توکل، ۳ - توبه، ۴ - عدل. و در هر بابی از این ابواب دو طبقه بود، طبقۀ ظاهر و طبقۀ باطن. سپس هریک را به کوتاهی گزارش می‌کند. آغاز: حمد و سپاس پروردگاری را که حقایق اثمار ارواح (ق) در حدایق اشجار... اما بعد، بدان ای عزیز. دایرة‌المعارف، ش ۱۸۵/۲، ش ۲۲۵۷/۱۰ عکس از سده ۹ ق. گنج‌بخش ش ۱۴۰۹۲ از سده ۹ ق.

گزارش اشکال یا پیشنهاد