رسالۀ عرفانی
ج ۷، ص ۴۱۵–۴۱۶
فهرستواره کتابهای فارسی
ج ۷، ص ۴۱۵–۴۱۶
*رسالۀ عرفانی. از عزیز نسفی
(← انسان کامل).یکی نیستند.
۱ - در ۴ «فصل» و ۱ «خاتمه»: فصل ۱ - بیان شریعت و طریقت و حقیقت، ۲ - بیان انسان کامل، ۳ - بیان محبت، ۴ - بیان سلوک. این گفتار در (ص ۱-۱۴) مجموعه رسالههای او به نام «انسان کامل» (هف) چاپ شده است. و در پایان آن آمده: چهار فصل از ابرقوه جمع کردم و نوشتم در اول شهر رمضان (۶۹۱ ق).
آغاز: حمد له. عاقبت... اما بعد، چنین گوید اضعف... النسفی، که جماعتی از درویشان...
بیست رساله جمع کردم، ده چنان است که.
نسخهها ۱۱۶۰/۲(۲ نسخه)؛ اعلام ۱۴۵۸/۲.
مجلس، ش ۴۹۴۹/۵؛ ملی، تهران ۸۸/۱.
۲ - هرچند شیوۀ کار او را دارد، ولی این رساله با این ترکیب در رسالههای چاپشدۀ او نیامده است. چنین آغاز میشود: نور نامتناهی خواست جمال خود بیند، مرآتی ساخت، جهان و آدمی پدید آورد... فصل، بشنو از استعداد قبول کردن نور که افراد موجودات هریک به قدر استعداد خود قبول نور تواند کردن...
آغاز: حمد له... بدانکه این نور نامحدود و نامتناهی، و این بحر بیپایان و بیکران، خواست که جمال خود را بیند.
دایرةالمعارف ۱۲۲/۱ ش (۱۱) ۵۳۸.
۳ - آغاز: حمد و ثنا و آفرین بیمنتها، آفریدگاری که تدبیر حکمت ازلی... اما بعد، التماس از این ضعیف نموده.
نسخهها ۱۱۶۰/۲ ش ۱۰۷۹۸.
ملک ۱۶۵/۷ ش ۴۰۴۵.
۴ - رسالۀ عرفانی بینشانی بیشتر.
نسخهها ۱۱۶۰/۲ ش, ۱۰۷۹۹,۱۰۸۰۱ ۱۰۸۰۰.
سنا ۱۲۶/۱ ش ۲۵۴/۴؛ نشریه ۳۱۱/۴، همانجا ۴۴۹/۵، ۴۷۰.
مصر، خدیویه ۴۲۴ مجموعه رسالهها.
۵ - رسالۀ عرفانی. ن. در مجموعه رسالههای نسفی، در ۵۷ «فصل».
آغاز: بدانکه معرفت موجود مطلق بدیهی است و دانستن آن محتاج.
سپهسالار ۴۸/۵.
۶ - رسالۀ عرفانی، در ۱ «فصل».
آغاز:... میگویند که حکم قضا و قدر و ملک و ملکوت و جبروت و دوات و قلم را به غایت نیک تقریر گردید.
سپهسالار ۵۱/۵.
۷ - رساله در تصوف.
آغاز: الحمد لله... امّا بعد، بدانکه منزل پنجم تناسخ است و گفتهاند که اهل تناسخ را با اهل حکمت در مبدأ. (← تناسخ، بخش فلسفه).
ترکیه، کتابخانهها ۲۷۸.
۸ - رساله در تصوف (به نوشتۀ سبحانی).
آغاز: الحمد لله... بدانکه رسول (ص) که
(گفته) الشریعة اقوالی و الطریقة افعالی و الحقیقة احوالی و المعرفة رأس.
ترکیه، کتابخانهها ۲۷۸.
۹ - رساله در تصوف.
آغاز: الحمد لله... بدان اعزک الله فی الدارین که الواح محفوظ عالم صغیر نطفه است.
ترکیه، کتابخانهها ۲۷۷-۲۷۸.
۱۰ - آغاز: «کتاب من المواعظ» حمد باد ملکی را که ملک هر دوجهان در تصرف اوست، و بود هرکه بود از بود او بود.
ترکیه، بروسه ۳۶۲.
۱۱ - آغاز: حمد له. و الصلاة و السلام علی خیر خلقه.
استانبول، دانشگاه ۷۶.