مدخل فهرستواره کتاب‌های فارسی

رسالۀ عرفانی

ج ۷، ص ۴۱۲

فهرستواره کتاب‌های فارسی

ج ۷، ص ۴۱۲
*رسالۀ عرفانی. محمد جعفر، مجذوب علی شاه همدانی قراگزلو کبودرآهنگی (د ۱۲۳۹ ق/ ۱۸۲۴ م). (← اثبات نبوت). یکی نیستند: اعلام ۱۹۶۵/۳ مجذوب علی شاه. ۱ - آغاز: درود بی‌حد بران ظهور که شهود ذاتش مقصود از صفات است... و لا یترک بعبادة ربه احدا. نسخه‌ها ۱۱۶۴/۲(۱ نسخه). نشریه ۳۷۸/۵. ۲ - آغاز: الحمد لله و سلام علی عباده الذین اصطفی... و بعد، بر ارباب اولو الالباب ظاهر و هویدا باشد که اقل عباد. نسخه‌ها ۱۱۶۵/۲(۲ نسخه). ادبیات، تهران ۲۹۳/۱؛ مجلس ش ۵۳۹۳/۷ فهرست نشده. ۳ - در اینکه مجاز نباید صورت مجیز را هنگام نماز در خیال نگاه دارد. که پس از «عقاید» (هف‍) نگاشته است. (← رسالۀ عرفانی. مشتاق علیشاه). نسخه‌ها ۱۱۶۵/۲. نشریه ۱۱۶۵/۲. ۴ - رسالۀ در عرفان. یزد، شیروانی ۱۳۲۵/۴ ۴ - گفتاری که به کوشش علی رضا ذکاوتی قراگزلو، در «میراث اسلامی ایران» ۱۵۱/۴-۱۶۴ چاپ شده است. ذکاوتی در دیباچۀ خود می‌نویسد: «باید از آثار اخیر مجذوب علی شاه باشد». آغاز: ای برادر راه، ای سالک طریق الله، بر تو باد ملازمت تقوی و مجانبت هوا تا به موجب آیت کریمه «اِتَّقُوا اَللّٰهَ‌...»

گزارش اشکال یا پیشنهاد