رسالۀ عرفانی
ج ۷، ص ۴۰۷
فهرستواره کتابهای فارسی
ج ۷، ص ۴۰۷
*رسالۀ عرفانی. از شاه محمد غوث پیشاوری لاهوری قادری
(د ۱۱۵۵ یا ۱۱۵۲ ق/ ۱۷۴۲ یا ۱۷۳۹) (← اسرار الطریقة). در دیباچه گوید «در خاطر گذشت که بعضی مقدمات سلوک و حقایق را» بنگارم. در دیباچه «شرح قصیدۀ خمریه» (هف). خود از دو رسالۀ خود که به فارسی در تصوف نگاشته است، بینام ویژهای یاد میکند، شاید یکی از آن دو همین باشد.
با سربندهای «فصل»: فصل در بیان اعمال شریعت، فصل در نماز تهجد، فصل در بیان طریقت، فصل در بیان مراقبات، فصل در بیان مراتب وجود و ظهور...
آغاز: حمد بیحد و ثنای بیعد، حضرت واجب الوجود را که فایض جود و وجود... اما بعد، میگوید... محمّد غوث.
مشترک ۱۴۹۴/۳(۱ نسخه).
گنج ۶۳۲/۲، ۶۸۴.