احتجاجاتی (احتجاجات) در استرآباد
ج ۷، ص ۴۰–۴۱
فهرستواره کتابهای فارسی
ج ۷، ص ۴۰–۴۱
*احتجاجاتی (احتجاجات) در استرآباد.
از فیاض، از حروفیان و نقطویان روزگار امیر تیمور (۷۷۱-۸۰۷ ق/ ۷۰-۱۳۶۹-۴۰۵-۱۴۰۴ م) نگارندۀ «حروف قرآن و اعجاز آن»، که در استرآباد میزیسته و به سمرقند رفته است، در سال ۸۱۸ ق.
گفتاری است حروفی - نقطوی ارزشمند که بر خود این اندیشمند را با دیگراندیشان در استرآباد با روش گفت و گفتم «قاضی گفت: یا فیاض»، «گفتم...» نشان میدهد. این دو گفتار او به کوشش و پیشگفتار جویا جهانبخش در «میراث اسلامی ایران» دفتر ۸ ص ۲۳۷-۲۹۵ چاپ شده است.
آغاز سپاس و منت وجودی را که کلیات به ید قدرت خویش برست... من بعد، سبب تحریر این وریقات آن بود که چون این ضعیف را از خدمت متکلمان خراسان مراجعت اتفاق افتاد... در محروسۀ استرآباد... در گوشۀ انزوا اختیار کرده شد... در این سال که سنۀ ثمانیة عشر و ثمانمائه [در اینجا نام خود و پدر و نیای خود
را با ارقام نشان داده است].
میراث اسلامی ایران، ۱۳۷۷ خ، دفتر ۸ ص ۲۵۶-۲۹۵.