رسالۀ خواجه قطب الدّین بختیار
ج ۷، ص ۳۹۰
فهرستواره کتابهای فارسی
ج ۷، ص ۳۹۰
*رسالۀ خواجه قطب الدّین بختیار.
رسالۀ عرفانی از خواجه قطب الدّین بختیار اوشی کاکی (د ۶۳۳ یا ۳۵/۶۳۴، ۱۲۳۷ م) گفتاری است عرفانی، بخشبندینشده، سربندهای «ذکر» در آن دیده شد. در مجموعهای است به دنبال «فوائد السالکین» (هف)، بیدیباچهای، نام قطب الدّین در کنارۀ سرآغاز از نویسندۀ نسخه، که در پایان آن را «فوائد السالکین» (!) نامیده است.
دربرگیرندۀ مسایل عرفانی، که بهگونۀ پرسش و پاسخ در میان گذارده میشود. و با پرسش پیامبر (ص) و عمر خطاب و از دل حقیقی و مجازی آغاز میشود، سپس ذکر نماز و صوم حقیقی و مجازی، مرشد کامل و درویشان غیر مجذوب، زکات، حج، ذات باری وصول...
آغاز: قال رسول اللّه (ص). من عرف اللّه لا یقول اللّه، و من عرف اللّه کل لسانه و قطع رجلیه. از این جهات رسول فرمود فی... دل بر دو نوع است یکی حقیقی و یکی مجازی که به جانب چپ است. دل حقیقی به جانب راست نه تحت و نه فوق و نه پیش و نه پس.
مشترک ۱۵۱۷/۳ «رسالۀ قطب الدّین بختیار» (۲ نسخه)، ذریعه ۳۴۲/۱۶ «فوائد السالکین» شکر گنج؛ اعلام ۲۹۶/۱؛ فهرستواره ۲۱۳۶/۳ «دلیل العارفین».
دایرةالمعارف (۳) ۳۹۵، نوشته ۱۱۶۹ ق.