ذکر
ج ۷، ص ۳۶۹–۳۷۰
فهرستواره کتابهای فارسی
ج ۷، ص ۳۶۹–۳۷۰
*ذکر. رسالۀ ذکر. از خواجگی احمد کاسانی (د ۹۴۹ ق/ ۱۵۴۲ م)
(← ذکر قلبی و تلقین) یکی نیستند.
۱. آغاز: اما بعد، قول تعالی: وَ اُذْکُرْ رَبَّکَ إِذٰا نَسِیتَ (؟).
. ای اذانست غیرک ثم نیست نفسک ثم نسیت وصفک.
تاشکند، فارسی، (بیرونی) (۱) ۵۴/۲-۵۵ «رسالۀ ذکر» (۱۳ نسخه: نوشتۀ ۱-۹۹۷، ۲ - ۱۱۳۴ ق...).
۲. آغاز: خدمت مولانا خواجگی احمد، که ایشان را اعظم نیز میگویند، از اجلۀ اصحاب حضرت مولانا محمد قاضی بودهاند (ق) مولد ایشان موضع کاسان است.
تاشکند، فارسی، (بیرونی) (۱) ۵۶/۲ «ذکر خواجگی کاسانی و اولاد و اصحاب او». از سدۀ ۱۳ ق.