خلوت
ج ۷، ص ۳۳۶–۳۳۷
فهرستواره کتابهای فارسی
ج ۷، ص ۳۳۶–۳۳۷
*خلوت. از نور الدّین عبد الرحمن اسفراینی کسرقی (د ۷۰۰ ق/ ۱۳۰۱ م).
(← نامههای اسفراینی). در آداب تصوف و چلهنشین، در بغداد هنگامه بازگشت نگارنده از سفر حج، و حضور در مزار پیران درحالیکه در «رباط درجه، به سال ۶۷۵ ق به خلوتی نشسته بود».
گفتههای پیر خود شیخ رضی الدّین علی لالا،
به فزون بر فتوحاتی که بر وی گشوده شده است، را در ۸ «فصل» با سربندهای عربی آورده است.
۱ - فی فضیلة الآن، ۲ - فی حقیقة خلق الانسان، ۳ - فی سلوک، ۴ - فی کیفیة تحصیل جمعیة القلب، ۵ - فی شرایط آداب الذکر، ۶ - فی فضیلة من یخدم الصوفیة، ۷ - فی جواب المنعت و المنکر فهیم، ۸ - فی جواب من سأل عنه ما الفائده فی ترک الدنیا.
آغاز: شکر و سپاس مر خداوندی را که از غنچۀ عبارت شکوفه طاعت را بیرون آورد و میوۀ معرفت به باد عنایت از وی ظاهر گردانید.
اشکوری، احیا ۲۲۰/۳ ش (۱) ۹۹۹.