آه سرد

*آه سرد. خواجه میر متخلص به درد، دهلوی (۱۱۳۳-۱۱۹۹ ق/ ۱۷۲۱-۱۷۸۴ م) فرزند میر شاه محمد ناصر متخلص به عندلیب، سرایندۀ نامی که به فارسی و اردو می‌سرود. از تبار خواجه بهاء الدّین نقشبند. در ۳۴۱ بند کوتاه، عرفانی، در ۱۱۹۰ ق/ ۱۷۷۶ م نگاشته است. چاپ: بهوپال، ۱۳۱۰ ق، سنگی. آغاز: حمدی که شایان جناب اقدس الوهیت باشد... اما بعد، می‌گوید بندۀ دل از خود پراکنده. مشترک ۱۲۲۴/۳(۲ نسخه)؛ فرهنگ سخنوران ۳۳۶/۱ «درد دهلوی»؛ اردو دایره ۲۳۷/۹ درد؛ مشار ۱۲۳/۱ همان چاپ، که تاریخ ۱۱۹۹ را برای نگارش آورده است؛ پاکستان و هند ۱۴۹/۷ تا ۱۶۶ خواجه میر درد، زندگی‌نامه و نام کارهایش. ایوانف، کرزن ۳۱۷؛ اته ۲۹۷۵ که چهار تاریخ برای مرگش گفته: ۹۵، ۹۶، ۱۱۹۹ و ۱۲۰۲؛ داکا، دانشگاه، گنجینۀ حبیب الرحمن، ش ۲۰۲ .HR آغاز: حمد الهی کجا از دست من بی‌دستگاه کما هو حقه [کتابداری، دفتر ۳۶، ۱۳۸۰ خ، ص ۴۸]. سرفراز، انجمن ۲۲۷؛ نوشاهی، موزه ۲۲۳، هند، مدرس ۶۹۹/۲.