حق الیقین
ج ۷، ص ۳۱۳–۳۱۴
فهرستواره کتابهای فارسی
ج ۷، ص ۳۱۳–۳۱۴
*حق الیقین: مرآة الحق و الیقین.
میر سید علی همدانی (← عقلیه). تفسیر و تأویل عرفانی آیت «لِلّٰهِ مُلْکُ اَلسَّمٰاوٰاتِ وَ اَلْأَرْضِ، یَخْلُقُ مٰا یَشٰاءُ یَهَبُ لِمَنْ یَشٰاءُ...» (شورا). در دیباچه میگوید: ذرات عالم در راه وصول به کمال سیر میکنند، اما هیچیک نمیتوانند با انسان برابری کنند. آنگاه مردمان را به چهار گروه تقسیم میکند: ۱. گروه غافلان تیه جهالت، ناقصان، ۲.
طایفۀ محفوظان سوابق هدایت، کاملان، ۳.
طایفۀ پاکبازان طریقت مرتضوی، اکملها، ۴. و مکملها، که از حیطۀ اقطاب نیستند، کاملان مجذوب و عیاران کوی طریقت....
آغاز: رب انعمت فزد. الحمد لله حق حمده، و الصلاة... ما من حرف من القرآن الا و له ستون الف فهم. نمیدانم که لمعان.
مشترک ۱۴۲۰/۳(۱ نسخه)؛ نسخهها ۲ / ۱۱۲۹ (۲ نسخه)؛ نفیسی ۴/۱ «رسالۀ حق الیقین».
آستان قدس ۴۰۹/۶، همانجا، نامگو ۲۲۳، ۲۲۴؛ ملک ش ۳۰۲/۷ ش ۴۲۵۰/۳۰؛ همدان، آخوند، مقصود ۳۵۵.
بشیر حسین، شیرانی ۲۴۷/۲ «مرآة الحق و الیقین». آغاز: الحمد لله الذی قدر الحیات باجزاء النفوس، و الصلاة و السلام علی سیدنا محمد صاحب لواء القدس. بعده میگوید سید علی.