حقنما
ج ۷، ص ۳۰۸–۳۰۹
فهرستواره کتابهای فارسی
ج ۷، ص ۳۰۸–۳۰۹
*حقنما.
شاهزاده داراشکوه (۱۰۲۴-۶۹ یا ۱۰۷۰ ق/ ۱۶۱۵-۵۹ یا ۱۶۶۰ م) فرزند شاهجهان (۱۰۳۷-۱۰۶۸ ق/ ۱۶۲۸-۱۶۵۸ م).
به دستور پیرش، در ۷ رجب ۱۰۵۵ ق/ ۱۶۴۵ م بدان آغاز و در ۱۰۵۶ ق به انجام رسانده است: این رساله «حقنما» باشد تمام - در هزار و پنجاه و شش شد تمام. در ۶ «فصل» ۱ - در بیان عالم ناسوت، ۲ - عالم ملکوت، ۳ - عالم جبروت، ۴ - عالم لاهوت، ۵ - هویت رب الارباب، ۶ - در بیان وحدت وجود، و سربندهای «ای یار»، به کوشش جلال نایینی، همراه «مجمع البحرین» او، تهران، ۱۳۳۵ خ چاپ شده.
آغاز: هو الاول و الآخر و الظاهر و الباطن.
حمد ذاتی را که اوست موجود مطلق و نعت نبی که اوست مظهر کل.
مشترک ۱۴۱۵/۳(۳۰ نسخه)؛ نسخهها ۱۱۲۷/۲(۴ نسخه)؛ ذریعه ۳۹/۷ که نگارنده ناشناخته مانده؛ اعلام ۸۰۲/۱؛ صفا ۱۵۸۵/۳؛ ۱۷۶۸، ۲۳۸۰؛ مشار ۱۷۶۳/۲ که نشانی ۵ چاپ آن را داده؛ پیشگفتار چاپ از جلال نایینی؛ خزینه ۱۷۴/۱ و نام ۶ کار او؛ اردو دایره ۱۵۲/۹ و نام کارهای او؛ پیشگفتار چاپ «اوپانیشاد» از تاراچند ۲۰۹ تا ۲۱۳، برای نگاشتههایش.
آستان قدس ۴۲۳/۶، همانجا، نامگو ۲۲۴ دانشگاه ۳۶۲۱/۱۴؛ دایرةالمعارف ش (۲) ۲۵۳ عکسی؛ دو کتابخانه، مشهد ۷۸۲؛ نشریه ۲۴۸/۸.
اته: ۱۹۲۴؛ ایوانف، کرزن، پیوست ۸۶۱/۱؛ بشیر حسین، شیرانی ۲۱۵/۲، ۲۱۶؛ بنارس، دانشگاه ۸۲ «حقنامه»؛ تاشکند، فارسی،
(بیرونی) (۱) ۴۴/۲ نوشته ۲۴۹ ق؛ سرفراز، انجمن ۳۴؛ کتابخانهها، تسبیحی ۱/۱، ۸۶؛ گنج ۵۹۹/۲، ۶۰۰ (۲ نسخه)؛ مرآة العلوم ۲۲۰/۱؛ موزۀ بریتانیا، چاپی ۴۶۱؛ نوشاهی، انجمن ۴۲؛ نوشاهی، کتابشناسی ۴۷/۳؛ نوشاهی، موزه ۲۱۵، ۲۱۶؛ ویلکام ۵۳۲.