جاویدان

*جاویدان: شش ابتدا. فضل الله فرزند ابو محمد عبد الرحمن تبریزی، نعیمی استرآبادی حروفی (۷۴۰-۸۰۴ یا ۷۹۶ ق/ ۴۰-۱۳۳۹ - ۱۴۰۲ یا ۱۳۹۴ م). تفسیری است عرفانی حروفی نه به ترتیب از قرآن، در شش اوائل (ابتدا، مبحث): ۱ - فی الکلام عن (ساعة) ستة ایام، ۲ - اسماء و الارضین و ما بینهما، ۳ - آدم و حوا، ۴ - معاد و جزا و حشر، ۵ - انبیا و شرایع، ۶ - صائل، که مباحث پنج‌گانۀ پیش‌گفته را در بر دارد، و خدا و صفات او. با تحریرهای گوناگون (← الالهیة الافضلیة). آغاز ۱: ذات نطق که وجود را کلمۀ حضرت حق است. آغاز ۲: ابتدا، ابتدا، ابتدا (تا شش ابتدا) خلفت از این خانه از اوراق دیگر که آنها مبنی بر سؤالات است. نسخه‌ها ۱۱۱۱/۲(۷ نسخه)؛ ذریعه ۷۷/۵ «جاودان‌نامه»، همان‌جا ۱۲۱۷/۹ «دیوان نعیمی»؛ فرهنگ ایران زمین ۳۱۹/۱۰؛ لغتنامه واژۀ «حروفیان» ۴۸۵؛ دکتر معین ۴۲۴/۵ «جاویدان کبیره»؛ اعلام ۳۵۳۶/۳ نعیمی؛ دانشمندان آذربایجان ۳۸۶؛ ریاض العارفین ۱۵۶؛ کشف الظنون ۵۷۸/۱ «جاودان کبیر». فیلم ۶۶/۱، ۵۶۲؛ نشریه ۶۶۳/۴. بلوشه ۱۲۸/۱ قاهره، دار الکتب ۱۱۰/۱(۳ نسخه)، ۱۱۱؛ قاهره، نامگو ۲۸، همان‌جا ۱۴۰ «جاویدان کبیر» ناشناس (۲ نسخه)؛ «جاودان کبیر» از فضل اللّه (۲ نسخه)؛ موزۀ بریتانیا: ۵۹۵۷ ؛or واتیکان ۳۴/۳.