ثمرات الحیات
ج ۷، ص ۲۴۹–۲۵۰
فهرستواره کتابهای فارسی
ج ۷، ص ۲۴۹–۲۵۰
*ثمرات الحیات.
علی میرعسکری،
مخاطب به عاقل خان خوافی، رازی (د ۱۱۰۷ یا ۱۱۰۸ ق/ ۹۵ یا ۱۶۹۷ م). ملفوظات شاه برهان الدّین ملقب به راز الهی (د ۱۰۸۳ ق/ ۱۶۷۲ م) است، با سربندهای «ثمره» به سال ۱۰۵۳ ق/ ۱۶۴۳ م (← سال ترتیب آن خرد گفت - ثمرات الحیات «بی» شک و ریب)
در دیباچه از خود به علی عسکری بن محمد تقی بن محمد قاسم خوافی یاد میکند که در «خاندیس» هند زاده شده، در برهانپور آموزش و پرورش یافته، و از استاد خود برهان الدّین بن کبیر محمد صدیقی (راز الهی) و شیخ عیسی جند الله برهانپوری (د ۱۰۳۱ ق/ ۱-۱۶۲۲ م) (← دقایق، هف). یاد میکند. و اینکه هرکجا واژۀ «حضرت ایشان» آمده منظور شیخ برهان الدّین است و هرگاه واژۀ «حضرت شیخ» به کار برده شد اشاره به شیخ عیسی است.
آغاز: حمد الخفی و الجلی لله القوی الولی... اما بعد، میگوید از غایت عجز و انکسار... علی عسکری.
مشترک ۱۳۷۴/۳(۵ نسخه)؛ نسخهها ۱۱۰۶/۲؛ ذریعه ۶۷۴/۹ «دیوان عاقل هندی» و نام ۳ کار منظوم او؛ اعلام ۱۲۶۲/۲؛ پاکستان و هند ۴۰۹/۴ تا ۴۱۳ و نام ۸ کار او از آن میان «ثمرات الحیات: ملفوظات برهان الحق»؛ مآثر الامراء ترجمۀ اردویی ۸۱۴/۲ و نام این کارش؛ علمای هند ۱۵۳؛ ایوب قادری ۲۶۰.
اته ۱۸۹۶ «ثمرات الحیات»؛ ازبکستان، تاشکند ۳۴۳/۱۱؛ ایوانف ۱۲۷۸ «ثمرات الحیاة»؛ بشیر حسین، شیرانی ۲۱۰/۲؛ تاشکند، فارسی (ابو ریحان) (۱) ۳۵/۲ نوشتۀ ۱۰۵۴. سرفراز، انجمن ترقی ۱۵۲؛ نوشاهی، انجمن ۴۰.